روش ذخیره سازی و رمزگذاری بر روی CD

روش ذخیره سازی و رمزگذاری بر روی CD

شما می توانید بالاتر از 99 تراک داشته باشید. زیرا عدد تراک به صورت یک عدد دو رقمی اعشاری که با “01 ” آغاز می شود ذخیره می گردد و تجاوز از آن هم امکان پذیرنیست.
ماکزیمم تعداد فایل ها بستگی به فایل سیستمی دارد که شما استفاده می کنید. در ISO-9660 شما محدودیت تعداد فایل نخواهید داشت. در عمل DOS و ویندوز با دیسک به عنوان یک فایل سیستم FAT16 رفتار خواهند کرد، بنابراین تعداد فایل ها به حدود 65000 فایل محدود می شود.

1- آیا SCMS مانع از کپی گرفتن می شود؟
 SCMS همان Serial Copy Management System است. هدف این است که به مشتریان اجازه داده شود تا بتوانند یکی کپی از روی اصل بگیرند، اما نه یک کپی از روی کپی دیگر. رسانه های ضبط آنالوگ همچون کاست های صوتی و نوار ویدئویی VHS ، با هر کپی تنزل کیفیتی پیدا می کنند. رسانه های دیجیتالی نیز تا حدودی از این خسارت نسلی رنج می برند، بنابراین صنعت ضبط ویژگی را می افزاید که دارای تاثیر شبکه ای این چنینی باشد.
در صورتی که از تجهیزات صوتی در حد مصرف کننده استفاده می کنید،SCMS شما را تحت تاثیر قرار خواهد داد. تجهیزات و recorder های حرفه ای که به کامپیوتر شما وصل هستند، محدود نمی شوند. سیستم با رمزگذاری کار می کنید، بدون توجه به اینکه آیا موارد محافظت می شوند یا نه اینکه آیا دیسک مورد نظر دیسک اصلی است یا خیر. رمزگذاری تنها با یک بیت خاموش و یا روشن و یا اینکه با متناوب ساختن هر 5 قاب صورت می گیرد. مقدار به صورت زیر کنترل می شود:
• مواد محافظت نشده: اجازه کپی گرفتن وجود دارد. داده های نوشته شده نیز بدون محافظت شدن علامت گذاری می شوند.
• مواد محافظت شده،دیسک اصلی: اجازه کپی گرفتن وجود دارد. داده های نوشته شده به عنوان یک کپی شناخته می شوند.
• مواد محافظت شده ،دو نسخه ای: اجازه کپی گرفتن وجود ندارد.
سخت افزارهای ” SCMS Stripper ” ابتدا در ارتباط با بسته DAT استفاده می شد که بیت های SCMS را از یک ارتباط SPDIF بیرون می آورد. می توان با تبدیل صوت به فرمت آنالوگ یا خارج کردن آن از این فرمت،آن را پاک کرد ولی باز هم کیفیت کاهش خواهد یافت. اگر از یک CD recorder صوتی مصرف کننده استفاده می کنید، SCMS مانع از این می شود که از کپی های مواد محافظت شده کپی تهیه کنید. ولی مانع از آن نمی شود که از دیسک اصلی که خریداری نموده اید و یا از دیسک های محافظت نشده،یک کپی بگیرید.

2- آیا عدد سریال روی دیسک توسط recorder ثبت می شود؟
 به طور معمول،خیر. اما ظاهرا برخی CD recorder های صوتی جدیدتر یک عدد سریال را می نویسند.

3- چگونه Filename های طولانی را به روی یک دیسک بیاوریم؟
 روش های مختلفی برای این کار وجود دارد که اکثر آنها تنها با برخی سیستم عامل ها کار می کنند برای جزئیات بیشتر به سایت http://www.adaptec.com oolscompatibilitycdercfilename.html مراجعه کنید. آوردن نام فایلهایی با حروف ترکیب بزرگ و کوچک بر روی یک دیسک نیز مشکلی مشابه است. سوزاندن یک دیسک ISO-9660 با نام فایلهایی با حروف کوچک پیشنهاد نمی شود،زیرا برخی سیستم ها قادر به دستیابی به این فایل ها نیستند حتی اگر این فایل ها در Listing دایرکتوری آمده باشند. ”mkhybrid ” و نسخه های اخیر ”mkisofs ” به ترتیب قادرند CD هایی ایجاد کنید که هر دو پسوند Joliet و Rock Ridge را شامل می شوند.

1-3- ISO-9660
 Levell ISO-9660 نام هایی را تعریف می کند، که با قرارداد 3+8 رعایت کنند،نام هایی که کاربران MS-DOS سال هاست ازآن رنج می برند: 8 کاراکتر برای نام، یک نقطه، به همراه 3 کاراکتر برای نوع فایل که همگی با حروف بزرگ می آیند. تنها کاراکترهای مجاز Z تا A ،9 تا 0 ، ،.، و ،-، می باشند. یک عدد نسخه فایل نیز وجود دارد که با ،؛، از نام فایل جدا می گردد و معمولا هم نادیده گرفته می شود. فایل ها باید محدوده پیوسته ای از سکتورها را اشغال کنند. این موجب می شود تا فایل با یک بلاک آغازین و یک شماره مشخص گردد . ماکزیمم عمق دایرکتوری 8 است.
 ISO-9660 2Level موجب انعطاف پذیری بیشتری در نام فایل ها می شود، اما در برخی سیستم ها قابل استفاده نیست،بخصوص MS-DOS .
Level 3 ISO-9660 فایل های ناپیوسته را مجاز می داند و در صورتی که فایل در بسته های چندگانه با نرم افزار Packet writing نوشته شده باشد، مفید واقع می شود. برخی برنامه های ایجاد CD به شما اجازه می دهند تا انتخاب کنید که CD شما چقدر مطابق با استاندارد ISO-9660 باشد. برای مثال Easy-CD-Pro95 می تواند نام فایل هایی که مطابق با ISO-9660 هستند محدود کند یا مجموعه کامل نام فایل های معتبر MS-DOS را بپذیرد. مجموع مشخصات ISO-9660 لازم می داند که تمام فایل ها در ابتدا با دایرکتوری به ترتیب حروف الفبا نمایش داده شوند، بدون توجه به اینکه چگونه در CD-ROM ضبط شده اند. شما نمی توانید فایل ها را بر روی دیسک مرتب کنید، زیرا ISO-9660 reader آنها را قبل از نمایش مرتب می کند.

2-3 – Rock Ridge
 پسوندهای Rock Ridge در ISO-9660 ، روشی را برای نام فایل های ترکیبی طولانی همچون UNIX و پیوندهای سمبلیک تعریف می کنند تا پشتیبانی شوند. از آنجایی که این هنوز یک فایل سیستم ISO-9660 است، فایل ها می توانند توسط ماشین هایی که از Rock Ridge پشتیبانی نمی کنند نیز خوانده شوند، آنها فقط فرم طولانی نام ها را نمی بینند. سیستم های UNIX و Rock Ridge پشتیبانی می کنند. Windows,DOS و Mac تاکنون از ان پشتیبانی نمی کردند. کپی های استاندارد Rock Ridge و System Use Sharing Protocol را می توان در سایت ftp:ftp.ymi.compub ockridge یافت.
 
3-3- HFS
 HFS همان Hierarchical File System است که توسط مکینتاش بکار می رود. HFS بجای فایل سیستم ISO-9660 بکار می رود و دیسک را در سیستم هایی که از HFS پشتیبانی نمی کنند، قابل استفاده می سازد.
هم اکنون، سیستم هایی که می توانند CD-ROM های HFS را بخوانند از این قرارند: مکینتاش،Amiga کامپیوترهای شخصی که Linux یا OS2 را اجرا می کنند، Apple llgs و ماشین های SGL که Irix را اجرا می کنند . مولفان بسته های نرم افزاری مکینتاش و ویندوز اجازه می دهند تا ایجاد CD های هیبرید به همراه هر دو فایل سیستم ISO-9660 و HFS باشند. Apple برخی از پسوندهای ISO-9660 را تعریف کرده است که به فایل های مکینتاش اجازه می دهند تا با انواع فایلها و Creator ها در CD-ROM های ISO-9660 وجود داشته باشند.

4-3- Joliet
 مایکروسافت استاندارد خود را با نام joliet ایجاد کرده است. Joliet هم اکنون از جانب ویندوز 95 و ویندوز NT پشتیبانی می شود. زمانی که از ویندوز 95 بر روی یک CD-R پشتیبان تهیه می کنید، این استاندارد مفید واقع می شود. چرا که دیسک هنوز به صورت ISO-960 قابل خواندن است اما نام فایلهای طولانی را تحت ویندوز 95 نشان می دهد. حدود نام فایلهای 64,JOLIET کاراکتر است.
مجموعه مشخصات را می توانید در سایت: http://www.ms4music.comdevldvjoliet.html بیابید. نسخه های اخیر Linux از پشتیبانی Joliet برخوردارند. نسخه های قدیمی تر به patch نیاز دارند،
برای اطلاع از جزییات بیشتر به سایت زیر مراجعه کنید:
http://www-plateau.cs.berkeley.edupeoplechaffeejoliet.html
 برای Patch کردن پشتیبانی Joliet در OS2 به سایت زیر بروید:
http://service.software.ibm.comos2ddpakhtmlmiscellbos2warpupdatedcindex.html
 برخی درایوهای Creative CD-ROM با CD-ROM هایی که دارای نام فایلهای Jolit هستند مشکل دارند. بنابراین ممکن است شما به یک کپی روز شده Sbided95.exe نیاز داشته باشید که در سایت http://www.ctlsg.creaf.comwwwnew echftpftp-cd.html موجود است.

5-3- Romeo
 نرم افزار Easy-CD Pro متعلق به Adaptec ، اجازه می دهد دیسک ها در فرمت Romeo ایجاد شوند. این مسئله به واقع هرگز درک نشد.

6-3- ISOIEC 13346, ISOIEC 13490
 اینها استانداردهای جدید هستند که می خواهند جایگزین ISO-9660 شوند. مجموعه مشخصات فایل سیستم UDF براساس ISOIEC است.

4- چگونه می توان دیسک CD-I را در یک کامپیوتر شخصی به کار برد؟
 پاسخ کوتاه اینکه: شما قادر به انجام این کار نیستید مگر انکه یک برد افزودنی CD-I داشته باشید، حتی اگر یک CD-reader سازگار با استانداردCD-I داشته باشید، هنوز در راه شما چند مانع وجود دارد. فایل سیستم بکار رفته ISO-9660 نیست، و Cdi-Player ها بر مبنای یک 680*0 CPU هستند و دارای سخت افزار خاصی برای ویدئو و audio می باشند.
پاسخ بلند اینکه: این بستگی به نوع دیسک و منظور شما از استفاده دارد. دیسک های Photo CD و Video CD ، دیسک های “ Bridge Formal ” CD-ROMXA هستند که در CD-I player ها همانند کامپیوترها و player های اختصاصی اجرا می شوند. اینها از سیستم فایل ISO-9660 استفاده می کنند و قابل خواندن با نرم افزار photo CD موجود و player های MPEG-1 می باشند.
دیسک های Digital Video از philips که قبل از ژوئن 1994 ساخته شده اند در فرمت CD-I هستند، نه فرمت Video CD . اگر درایو CD-ROM شما از خواندن های سکتور خام 2352 بیتی پشتیبانی می کند، این امکان وجود دارد تا تراک ها را از یک دیسک با فرمت Green Book بیرون بکشید و داده های صوتی یا MPEG ویدئو را استخراج نمایید. VCD Power Player از CyberLink ( http://www.cyberlink.com.tw ) می تواند فیلم های CD-I را مستقیما خارج از یک دیسک Green Book اجرا نماید.

5- چگونه می توان عناوین دیسک و تراک را از یک CD صوتی استخراج کرد؟
 CD های معمولی Red Book شامل این اطلاعات نیستند. CD Player های صوتی نرم افزاری نظیر آنهایی که توسط Adaptec یا مایکروسافت عرضه شده، شما را ملزم می سازد تا این اطلاعات را تایپ کنید که بعد این اطلاعات در یک بانک اطلاعاتی روی درایو سخت شما ذخیره می شود. این دیسک ها از طریق محاسبه امضایی که بر مبنای افست های تراک و دیگر فیلدهاست شناخته می شوند. http://www.cddb.com به عنوان بانک اطلاعاتی اینترنتی اطلاعات CD عمل می کند.
فرمت های جدیدتر همچون CD Extra ، لازم می دانند که این اطلاعات به CD اضافه گردد. برخی CD Player های جدید با عنوان ”CD-Text Ready ”‌تبلیغ می شوند. این CD Player ها از داده های CD-Text Ready ” تبلیغ می شوند. این CD Player ها از داده های CD-Text که در کانال های زیرکد P-W نهفته شده اند برای نشان دادن داده های عنوان دیسک و تراک استفاده می کنند.

6- چگونه می توان بیش از 74 دقیقه Audio یا MB 650 از داده ها را Writ کرد؟
 CD-R ها یک تراک مارپیچ از پیش فرم یافته دارند و آدرس های سکتور در رسانه های CD-R ، hard-coded شده اند، بنابراین هیچگونه انعطاف پذیری وجود ندارد. هر دیسک یک مقدار از پیش تعیین شده از داده ها را نگاه می دارد.
اکثر دیسک ها کمی بیشتر از 74 دقیقه را نگاه می دارند. این مقدار بستگی به مارک دیسک ، نوع دیسک و شاید حتی recorder مورد استفاده دارد. در برخی موقعیت ها می توانید از ظرفیت ذکر شده دیسک تجاوز کنید. از آنجایی که CD ها در یک مارپیچ Write می شوند،مقدرا داده هایی که می توانید به دیسک بدهید به این بستگی دارد که این شیارها چقدر نزدیک بهم در فضا جای گرفته اند. یک CD صوتی استاندارد RedBook یا CD-ROM Yellow Book طوری طراحی شده که حداکثر 74 دقیقه از داده ها را Write می کند. با استفاده از patch تنگ تر تراک روی شیار مارپیچ در glassmaster ،سازندگان می توانند داده های بیشتری را روی دیسک قرار دهند. از نظر تئوری این کار می تواند استفاده از این دیسک ها را برای برخی CD reader ها دشوارتر سازد. CD-R 80 دقیقه ای نیز وجود دارد، اما دارای قیمت بالایی هستند و ممکن است در تمام سیستم ها کار نکنند. برخی منابع می گویند که طولانی ترین CD-R ممکن به دلیل روش رمزگذاری آخرین زمان آغاز Lead-out ، 79 دقیقه و 59 ثانیه با طول بلاک 74 می باشد، اما برخی recorder ها ممکن است حتی مقادیر بزرگتری را بپذیرند.
امتحان کردن، ساده ترین روش برای جای دادن اطلاعات بیشتر بر روی CD نیست. در مورد CD های صوتی شما می توانید یک یا دو تراک را که خیلی مورد توجه شما نیستند،حذف کنید. در مورد CD داده ها ممکن است بتوانید برخی تصاویر و یا داده های تکراری را حذف نمایید.
با استفاده از عملکرد”Speed ” از Sound Forge یا Cool Edit می توان سرعت استخراج فایل های WAV را تا 3 % بالا برد. احتمالا نتیجه این کار بهتر است و عمل Write کردن در 77 دقیقه صورت می گیرد. اگر دارای یک ضبط mono هستید، می توانید با ضبط کردن نصف صدا روی تراک چپ و نصف دیگر روی تراک راست، طول CD را دو برابر کنید. صدا به صورت دو فایل mono ضبط خواهد شد و سپس در یک فایل استریو مجزا با یک ویراستار صدا شبیه Cool Edit ادغام می شود (با 96 Cool Edite : اولین تک فایل را Load کنید. از ”Convert Semple Type ” برای تبدیل به Stereo استفاده نمایید. تراک راست و DeleteSeletion را انتخاب نمایید و از Mix paste برای Load کردن تراک راست از دومین فایل استفاده کنید یا فقط دومین کپی از Cool Edit را با تراک دیگر اجرا نمایید و از فرمان های Copy و Paste استفاده کنید.) شخصی که CD را اجرا می کند نیاز دارد تا برای انتخاب تراک چپ یا راست از یک “ توازن” استفاده نماید. مسئله ای که در رابطه با این روش وجود دارد اینست که مارکرهای تراک برای هر دو تراک بکار می روند، بنابراین ایجاد دستیابی تصادفی به بخش های خاص نیاز به مهارت دارد.

7- آیا CD-R 80 دقیقه ای کارایی خوبی دارند؟
 در کل اینکه آنها خوب کار می کنند. گزارشات حاصله از افرادی که از CD-ROM های 80 دقیقه ای استفاده کرده اند، نشان می دهد که سازگاری آن با درایوهای مختلف CD-ROM بسیار خوب است. به هر حال گفته های زیر را که از جانب نمایندگی TDK است بخاطر بسپارید:
“ CD-R80 یک محصول خاص است که توسط TDK تولید شده تا نیازهای برنامه کاربردی تولیدکنندگان نرم افزار و استودیوهای موسیقی را بر آورده سازد. برای رسیدن به 80 دقیقه زمان ضبط آن، Pitch تراک و میزان تغییر سرعت اسکن کردن باید به حداقل برسد، تا حاشیه خطا بین درایو و رسانه کاهش یابد. این به معنی سازگاری محدود بین برخی CD-Recorder ها و CD-ROM Recorder هاست. اگر قصد استفاده از این مدت زمان ضبط را دارید، لطفا با سازنده سخت افزار خود این موضوع را کنترل نمایید. استفاده از CD-R80 ، خطری است که از جانب خود فرو پذیرفته می شود و هیچ ضمانتی از جانب TDK وجود ندارد.” اینکه استفاده از دیسک های 80 دقیقه ای بهتر است یا ” Overburn ” کردن، این موضوعی است که بحث های بسیاری را برانگیخته است. هر دوی اینها در درایوهای مختلف CD-ROM مشکلاتی را به همراه دارند و تمام recorder ها قادر به اجرای یکی و یا دیگری نیستند. اگر از درایو سخت خود پشتیبان تهیه می کنید یا داده های با ارزش را Write می نمایید. از هیچیک از انها اتفاده نکنید. به سراغ همان CD-R 74 دقیقه ای بروید و تا‌ آنجایی که مجاز هستید ضبط کنید.

8- چگونه می توان ظرفیت دیسک را افزایش داد (Overburn کردن) ؟
 ظرفیت یک دیسک طوری برآورده می شود که فضای کافی برای نگاه داشتن حداقل 74 دقیقه از داده های صوتی Red Book و 90 ثانیه خاموشی دیجیتالی را داشته باشد. این منطقه خاموشی “Lead-out ” نام دارد و به گونه ای افزوده می شود که یک CD Player می فهمد که به انتهای دیسک رسیده است بخصوص زمانی که به سرعت جلو می رود. وقتی که یک برنامه ضبط،ظرفیت دقیق دیسک را به شما می گوید، این شامل منطقه ای که برای Lead-out رزرو شده نمی شود. با نصب درست و البته پذیرفتن خرابی های Write کردن می توانید داده هایی را در این منطقه رزرو شده و احتمالا در چند بلوک پس از انتهای ان قرار دهید. این اغلب به “ Overburn ” کردن یک دیسک باز می گردد. برخی مارک ها به اندازه 78 دقیقه از داده ها را نگاه می دارند، اما این اندازه از نوعی دیگر متفاوت است.
البته شما به یک recorder درست و یک نرم افزار مناسب نیز نیازمندید. TeacCD-R55S ،Plextor PX-R412C ، Yamaha 4xx4xxx و MemorexDysan CRW-1622 برای Write کردن موفق دیسک های صوتی بسیار طولانی بکار برده می شوند.
به نظر نمی رسد دستگاه های اخیر HP,Philips و Ricoh تمایلی به انجام این کار داشته باشند. در مورد Panasonic هم مطمئن نیستم. بازبینی میان افزار ممکن است حائز اهمیت باشد. Recorder ای که قادر به انجام این نوع Write کردن نیست، صفحه راهنما را رد می کند. برای Write کردن چنین دیسکی،لازم است از برنامه ای استفاده نمایید که ظرفیت مجاز دیسک را کنترل نمی نماید. Easy CD Creator ، برای جلوگیری از اشتباه شما اجازه نمی دهد تا بیش از آنچه که مجاز هستید، Write کنید. CDRWIN به شما هشدار می دهد که Write کردن ممکن است با شکست مواجه شود، اما به هر حال به شما اجازه می دهد تا به کار ادامه دهید. Nero ( Expert Features ) مزیتی دارد به نام ” enable oversize ” که اجازه Write کردن طولانی تر را می دهد. مجموعه بزرگی از تراک های صوتی را جمع آوری می کند و Write کردن را آغاز می نماید. بتدریج recorder سعی می کند پس از انتهای دیسک را Write کند و فرآیند Write کردن با شکست مواجه خواهد شد. حال دیسک را نشان می دهد، اجرا نمایید. زمانی که موسیقی پایان می یابد، زمان را یادداشت کنید. این ظرفیت مطلق دیسک است. اکثر و یا تمام CD Player زمان کامل دیسک را زمانی که ابتدا دیسک را در آنها قرار می دهید، نشان می دهند، این مقدار مشخص می کند که شما چقدر مجاز به Write کردن هستید، نه اینکه در واقع چقدر Write شده است. یک راه مطمئن برای تعیین ” ظرفیت فراتر” بدون Write کردن دیسک وجود دارد، اما منطقی است که بپذیریم که ظرفیت یک دیسک در یک جعبه 10 تایی، نماینده بقیه است. باید امکان Write کردن یک CD-ROM به همان روش Write کردن یک CD صوتی وجود داشته باشد، اما فضا باید به گونه ایی محاسبه شود که خرابی در Write کردن زمانی رخ دهد که Write-Lead-out شده باشند، در غیر این صورت، فایل هایی که باید بر روی دیسک باشند، به واقع وجود نخواهند داشت. ضبط کردن در مد DAO ممکن است برای اطمینان از اینکه Write-Lead-out شده است، مفید باشد. بدون فهرست مطالب، دیسک بلا استفاده است. به هر حال احتمال دارد که شما بتوانید دیسک را حتی بعد از خرابی در Write کردن، پایان دهید. بسته به دیسک و Player شما ممکن است دریافتن تراک هایی که نزدیک به پایان دیسک هستند، دچار مشکل شوید. همچنین CD Player شما وقتی که به انتهای دیسک می رسد، ممکن است رفتار عجیب و غریبی داشته باشد. آن بخش از سطح دیسک که پس از انتهای منطقه رزرو شده برای Lead out است احتمالا قابل اطمینان نیست. تلاش برای استفاده بیش از 90 ثانیه فراتر از ظرفیت دیسک می تواند مشکل ساز باشد.

نکاتی در مورد ویندوز

نکاتی در مورد ویندوز

۱ - Home Page
  در Internet Expolrer برای تعیین Home Page خود از چه راهی استفاده می کنید ؟ واضح ترین روش انتخاب Internet Options از منوی Tools در Internet Explorer است . اما یک روش بسیار ساده تر نیز وجود دارد .
وقتی در Address Bar نام سایتی را تایپ می کنید در کنار آن (سمت چپ) یک لوگوی کوچک وجود دارد. موس را روی لوگو نگه داشته و آنرا روی علامت خانه (Home) برده و رها کنید .( Drag & Drop )
بدین ترتیب سایتی که در Address Bar قرار دارد به عنوان Home Page شما قرار خواهد گرفت .

2 – اضافه کردن یک برنامه به منوی Start
   اگر بخواهید می توانید یک برنامه را در منوی Start قرار دهید تا راحتتر به آن دسترسی داشته باشید .
 برای این کار روی منوی کلید Start کلیک راست کنید .اگر می خواهید این برنامه را برای همه کاربران قرار دهید بر روی Open All Users و اگر می خواهید این کار را فقط برای خودتان انجام دهید بر روی Open کلیک کنید .
 حال یک کپی از Shortcut برنامه مورد نظر را در پنجره Start Menu قرار دهید . ( برای درست کردن Shortcut بر روی برنامه کلیک راست کرده و Create Shortcut را انتخاب کنید.)
 
3 - بازگرداندن Show Desktop
   یکی از آیکون هایی که در منوی Quick Lunch وجود دارد آیکون Show Desktop است که با اجرای این برنامه تمام برنامه ها به حالت Minimize در می آیند و Desktop نمایان می شود . اگر اشتباها آن را پاک کنید برای بازگرداندن آن به Quick Luch باید دستور زیر را اجرا کنید .
 Regsvr32 /n /i:U shell32
 
4 - تغییر محل My Documents
   همه می دانیم My Documents چیست و به چه درد می خورد . و همه می دانیم وقتی قرار است برای نصب مجدد ویندوز درایوی را که ویندوز در آن قرار دارد فرمت کنیم چقدر اذیت می شویم . چون My Documents به طور پیش فرض در درایوی قرار دارد که ویندوز در آن قرار دارد .
 با جابجا کردن محل My Documents به یک درایو دیگر بسیاری از مشکلات حل می شود از جمله مشکل بالا .
برای تغییر محل آن بر روی My Documents کلیک راست کرده و پس از انتخاب گزینه Properties در قسمت Target با فشردن کلید Move و انتخاب یک مسیر جدید بر روی Ok کلیک کنید .
 
5 - نرو تو سطل آشغال
  اگر می خواهید فایلها و فولدرهایی که پاک می کنید مستقیما و به طور کامل حذف شده و به Recycle Bin منتقل نشوند هنگامیکه می خواهید آنها را پاک کنید کلید Shift را نگه دارید .
 اگر هم می خواهید که همیشه این اتفاق بیفتد و نیازی به نگه داشتن کلید Shift نباشد روی Recycle Bin کلیک راست کرده و در قسمت Properties تیک Do not move files to the Recycle Bin را بردارید . تا هر موقع که فایلی را پاک می کنید مستقیما پاک شود و به Recycle Bin نرود .
 
6 - تغییر سیستم عامل پیش فرض
  اگر روی کامپیوتر خود چند ویندوز نصب کرده اید می توانید تنظیمات مربوط به سیستم عامل پیش فرض و زمان نشان دادن این صفحه و ... را تغییر دهید .
برای این کار روی My Computer کلیک راست کرده و Properties را انتخاب کنید . در قسمت Advanced و در Startup and Recovery روی Settings کلیک کنید . در این قسمت می توانید سیستم عامل پیش فرض و یا زمان و ... را تنظیم کنید . با کلیک بر روی گزینه Edit می توانید تمام این تنظیمات را به صورت دستی بر روی فایل Boot.ini انجام دهید.
 
7 - پاک کردن برنامه های ناخواسته در Startup
   وقتی که ویندوز بالا می آید تعدادی برنامه هم به همراه آن به حافظه بار گذازی می شوند و در Startup قرار می گیرند . بعضی از این برنامه ها مفید هستند مانند ویروس یابها . ولی بارگذاری بعضی دیگر فقط تلف کردن زمان و اشغال حافظه را به دنبال دارد .
برای دیدن لیست برنامه هایی که بارگذاری می شوند در قسمت Run برنامه msconfig را اجرا کنید و به قسمت Statup بروید .در آخر علامت کنار هر برنامه ای که نمی خواهید به طور خودکار اجرا شود را بردارید .

میانبرهای مفید در ویندوز

میانبرهای مفید در ویندوز
 
خلاصه مهمترین کلیدهای میانبر ویندوز
 
 Esc لغو عملیات در حال انجام.
F1 راهنما.
F2 در حالت عادی تغییر نام آیتم (های) انتخاب شده . در برنامه های قدیمی تر (معمولا تحت داس)ذخیره فایل جاری.
F3 جستجو.
F4 باز کردن لیست پایین رونده Address Bar
F5 به روز آوری Refresh
F6 مانند کلید Tab بین اجزای مختلف پنجره جاری سوییچ می کند.
F10 پرش به منو های اصلی یک پنجره مثل File,Edit,View,...
F11 پنجره جاری را تمام صفحه می کند.
PrintScreen در ویندوز از کل صفحه نمایش یک عکس می گیرد و آن رادر حافظه کلیپ بورد قرار می دهد و ما می توانیم در یک برنامه ویرایش عکس مثل Ms-Paint آن را Paste کنید .
Tab بین اجزای پنجره جاری سوییچ می کند .
Space در حالت مرورگر اینترنت اکسپلورر صفحه جاری را به پایین می برد . مثل Page Down
BackSpace در حالت عادی یعنی در مرور ویندوز یک مرحله به بالاترمیرود معادل Up و در مرورگر اینترنت اکسپلورر معادل Back است.
Home رفتن بهاول خط در حالت ویرایش متن و رفتن به اول صفحه در حالت مرور.
End رفتن به آخرخط در حالت ویرایش متن و رفتن به آخر صفحه در حالت مرور.
PageUp در حالت مرورچه در اینترنت و چه در ویندوز و معمولا همه جا صفحه به صفحه به بالا می رود.
PageDown در حالت مرور چه در اینترنت و چه در ویندوز و معمولا همه جا صفحه بهصفحه به پایین می رود.

ترکیبات کلید Ctrl :
 
 Ctrl+q در بعضی از برنامه ها خروج است.
Ctrl+w در اکثر برنامه هایی که چند فایل را باهم باز می کنند مثل Ms-Word, کلا Ms-Office , Adobe Photoshop ,Ms-internet Explorer, ... فایل باز شدهجاری را می بندد.
Ctrl+e جستجو در مسیر جاری.
Ctrl+r تازه کردن صفحه معادلکلید F5 و Refresh
Ctrl+y وقتی که یک عمل به عقب باز میگردیم (Undo) این کلیدها یک عمل به جلو می روند (Redo) البته در بعضی برنامه ها معمولا محصولات آفیسمایکروسافت اینگونه هستند .
Ctrl+I باز کردن قسمت علاقه مندی ها(Favorites)
Ctrl+o باز کردن فایل جدید در اکثر برنامه ها معادل File>Open
Ctrl+p پرینت گرفتن در اکثر برنامه ها.
Ctrl+a انتخاب همه آیتم ها.
Ctrl+s در اکثربرنامه ها ذخیره فیل جاری .(Save)
Ctrl+d در اینترنت اکسپلورر صفحه باز شدهجاری را به علاقه مندی ها اضافه می کند معادل Favorites>Add to Favorites و درویندوز هم آیتم (آیتم های) انتخاب شده را پاک می کند.
Ctrl+f جستجو.
Ctrl+h معادل History ابته در ویرایشگر نوت پد معادل Find / Replace است
 Ctrl+l دراینترنت اکسپلورر معادل File>Open است.
Ctrl+z بازگشت به آخرین عملیات انجامشده (Undo)
Ctrl+x انتقال (برش) آیتم مورد نظر در حافظه کلیپبورد.(Cut)
Ctrl+c کپی آیتم مورد نظر در حافظه کلیپبورد.(Copy)
Ctrl+v فراخوانی آیتممورد نظر از حافظه کلیپبورد.(Past)
Ctrl+b پنجره سازماندهی علاقه مندیها (Organize Favorites) را باز می کند.
Ctrl+n در اینترنت اکسپلورر (تقریبا تمامیمرورگرها) یک پنجره جدید باز می کند.
Ctrl+F1 در اکثر برنامه ها ی مختلفراهنمای برنامه را باز می کند .
Ctrl+F4 باز کردن لیست پایین رونده Address Bar در مرورگر اینترنت اکسپلورر و مرورگر ویندوز.
Ctrl+F10 باز کردن منو های بالایپنجره برنامه ها مثل File,Edit,...
Ctrl+BackSpace موقع ویرایش متن همان کار BackSpace را انجام می دهد با این تفاوت که به جای پاک کردن کاراکتر به کاراکترکلمه به کلمه پاک می کند.
Ctrl+5 معادل Select All در اکثر ویرایشگر های متنی.
Ctrl+Home درحالت ویرایش مکان نما را به اول صفحه انتقال می دهد.
Ctrl+End درحالت ویرایش مکان نما را به آخر صفحه انتقال می دهد.
Ctrl+Insert کپیآیتم(های) انتخاب شده در حافظه کلیپ بورد(Copy).

ترکیبات کلید Alt :
 
 Alt+A باز کردن منوی علاقه مندی ها و قرار گرفتن بر روی Add to Favorites
Alt+D انتقال مکان نما به Address Bar
Alt+F4 بستن پنجره جاری.
Alt+Space Bar معادل راست کلیک بر روی نوار عنوان پنجره جاری.
Alt+Esc پیمایش بین پنجره های باز جاری.
Alt+Tab سوییچ کردن بین پنجره های باز جاری.
Alt+BackSpace در بعضی از ویرایشگرها معادل Undo عمل می کند معمولاویرایشگرهای قدیمی و تحت داس
Alt+Home در مرورگر اینترنت اکسپلورر به صفحهخانگی پرش می کند.
Alt+Right Arrow معادل Forward در مرورگر ویندوز.
Alt+Left Arrow معادل Back در مرور گر ویندوز.
Alt+Number ترکیب کلید Alt به همراه زدن یک عدد از قسمت سمت راست صفحه کلید در حالت ویرایش یک کاراکتر معادلکد اسکی عدد وارد شده نمایش می دهد . مثلا اگر Alt را نگه داشته و 789 را وارد کنیمپس از رها کردن کلید Alt این کاراکتر نمایش داده می شود : § .
Alt+Enter متعلقات (Properties) آیتم(های) انتخاب شده را نمایش می دهد.
Alt+PrintScreen از پنجره جاری یک عکس تهیه می کند و به حافظه کلیپ بورد انتقال می دهد.

ترکیبات کلید Shift :
 
 Shift+F10 معادل راست کلیک.
Shift+Del پاک کردن کامل آیتم (های) انتخاب شده .یعنی بدون این که به سطل بازیافت انتقال یابدپاک می شود.
Shift+tab وارونه کاری که Tab انجام می دهد.
Shift+Insert فراخوانی اطلاعات از حافظه کلیپبورد (Paste)

ترکیبات WinKey :
 
 خود WinKey باز شدن منوی Start در ویندوز.
WinKey+E باز کردن My Computer در حالت Folders.
WinKey+R باز کردن پنجره Run.
WinKey+U باز کردن پنجره Utility Manager.
WinKey+D نمایش دسکتاپ معادل Show Desktop
WinKey+F جستجو.
WinKey+Ctrl+F جستجوی یک کامپیوتر در شبکه.
WinKey+L قفل کردن کامپیوتریا رفتن به حالت Swich User
WinKey+M تمامی پنجره های باز را Minimize میکند.
WinKey+Shift+M تمامی پنجره های Minimize شده را Restore می کند.
خوب حالا ممکنه که بخواهید جایی را با ماوس کلیک کنید (البته با استفاده ازصفحه کلید) و یا این که آیکن های روی دسکتاپ را جابجا کنید .
برای این کار درسیستم عامل های ویندوز مایکروسافت یک کلید میانبر قرار دارد که توسط آن می توانتمامی عملیاتی را که با ماوس انجام می دهیم بوسیله صفحه کلید هم انجام دهیم .
خوب برای فعال کردن این قسمت کلید های Shift+Alt سمت چپ را با هم نگه داشته وکلید NumLock را فشار می دهیم.
پس از انجام این عمل یک بوق از بیزر (بلند گویداخل کیس) به صدا در می آید و یک پنجره باز می شود که سه کلید Ok,Cancel,Settings دارد بر روی Settings کلیک کنید .در پنجره ای که باز می شود قسمت Use MouseKeys رافعال کنید .سپس بر روی Ok کلیک کنید .بعد از انجام این مراحل یک شکل ماوس کوچک ومشکی رنگ کنار ساعت شما اضافه می شود و با روشن بودن NumLock حالت شبیه سازی ماوسفعال می شود .

حالا چطوری باهاش کار کنیم ؟
 
 خوب بعد از فعال سازی شبیه سازماوس به سراغ کار کردن با آن می پردازیم ...
کلید های 12346789 برای جابجاییاشاره گر ماوس به کار می روند.
کلید 5 برای کلیک ماوس به کار می رود .حتما اینسوال براتون پیش می آید که کلیک راست یا چپ و یا وسط ؟؟؟
برای این کار در قسمتپایین کنار ساعت مشخص است که چه کلیکی را انجام می دهد .برای تغییر این وضعیت کلید - کلیک را به راست تغییر می دهد و کلید * کلیک را به وسط تغییر می دهد و کلید / کلیک را باه چپ تغییر می دهد .

Drag &Drop :
 
 برای انجام این عملیاتکلید + را بر روی آیتم (های) اتنخاب شده میزنیم(Drag) سپس با اشاره گر ماوس را بهجایی که می خواهیم می بریم و برای رها کردن (Drop) کلید 0 را میزنیم.

از بین بردن رمز ست آپ (set up) کامپیوتر

از بین بردن رمز ست آپ (set up) کامپیوتر

پاک کردن اطلاعات حافظه CMOS
 
 در کامپیوترهایXT باتوجه به تعداد محدود پارامترها، پیکربندی سیستم بااستفاده از میکروسوئیچ امکان پذیر می باشد اما در سیستم های AT به دلیل بالا بودن تعداد پارامترهای قابل برنامه ریزی توسط استفاده کننده ، حضور یک منبع که هم به راحتی در دسترس باشد و هم جای کمی اشغال نماید ، ضروری به نظر می رسد. این منبع در کامپیوترهای AT حافظه CMOS نامیده می شود .
 حافظه CMOS دارای 64 بایت و یا بیشتر ظرفیت می باشد که توسط دو پورت H70 و H71 قابل دسترسی می باشد. و از آن برای نگهداری ساعت ، تاریخ و پیکربندی سیستم استفاده می شود. همچنین تعدادی از بیت های این حافظه برای چک کردن پیکربندی سیستم تحت عنوان CHECKSUM استفاده می شود.
محتویات این حافظه در زمان خاموش بودن سیستم توسط یک باطری پشتیبان 6/3 ولتی نگهداری می شود. این باطری ممکن است در داخل و یا در خارج از مادربورد قرار داشته باشد . البته در بعضی از سیستمها مجموعه باطری و حافظه به صورت یکپارچه ارائه شده که نمونه آن مارک DALLAS می باشد.
 از نظر عملکرد و نحوه دستیابی هیچ تفاوتی بین انواع متفاوت CMOS وجود ندارد و همگی با استفاده از دو پورت یادشده قابل دسترسی و برنامه ریزی می باشند.
تغییر در محتویات CMOS بطور معمول از طریق برنامه SETUP امکان پذیر است اما در صورتی که در ست آپ سیستم رمز تعریف شده باشد و رمز مربوطه را هم در اختیار نداشته باشید در اینصورت امکان ورود به برنامه ست آپ و تغییر در پیکر بندی سیستم ( اطلاعات CMOS ) امکان پذیر نخواهد بود . در این موارد راهی جز پاک کردن محتویات CMOS نداریم . دراین مواقع در احتمال وجود دارد .
 1) برای وارد شدن به سیستم رمز تعریف شده باشد.
 2) برای وارد شدن به ست آپ رمز تعریف شده باشد.
 در حالت اول با توجه به بوت نشدن کامپیوتر کاری از نرم افزارها ساخته نیست و باید اقدام به پاک کردن محتویات CMOS به صورت سخت افزاری نمود .
این کار معمولا با برداشتن باطری پشتیبان ست آپ برای چند دقیقه ، یااتصال کوتاه بر روی جامپر مربوطه ( J8 ) و یا تعویض تراشه CMOSامکان پذیر می باشد . البته این روشها در صورتی کارآمد خواهد بود که شما مجاز به بازکردن کیس کامپیوتر باشید که البته در اکثر مواقع این امکان وجود ندارد .
 شایان ذکر است در صورتی که اعمال فوق درست صورت نگیرد احتمال سوختن و خراب شدن CMOS وجود دارد بنابراین تا حد امکان باید از کاربرد این روش اجتناب شود مگر در مواقعی که ضرورت ایجاب نماید.
 در حالت دوم با توجه به بوت شدن کامپیوتر نیازی به اقدامات فوق نبوده و می توان با استفاده از نرم افزارهای مناسب اقدام به پاک کردن و یا ذخیره اطلاعات CMOS نماییم . از آنجایی که همیشه نرم افزار مناسب وجود ندارد و یا در دسترس نیست بعنوان یک مهندس نرم افزار باید قادر باشیم تا با استفاده از امکانات موجود بر روی کامپیوتر این کار را انجام دهیم . با استفاده از برنامه DEBUG.EXE که همراه فایلهای سیستم عامل DOS و ویندوز وجود دارد می توان با خواندن و یا نوشتن در پورت های H70 و H71 تغییرات لازم را در محتویاتCMOS اعمال نمود
 از دو پورت فوق پورت H70 بعنوان گذرگاه آدرس( ADDRESS BUS ) و پورت H71 بعنوان گذرگاه داده بکار می رود. الگوریتم کلی کار به این صورت است که CMOS را بعنوان یک آرایه یک بعدی در نظر می گیریم که دارای 256 خانه می باشد . برای دسترسی به هر خانه باید ابتدا اندیس ( آدرس ) خانه را در پورت H70 بنویسیم و بعد از دسترسی به خانه مورد نظر می توان دادة دلخواه را درآن نوشت و یا از آن خواند . دسترسی به داده ها نیز فقط از طریق پورت H71 امکان پذیر می باشد . آخرین نکته اینکه عمل نوشتن و یا خواندن از پورت ها به کمک ثبات AL و توسط دستورهای IN و OUT مربوط به زبان اسمبلی امکان پذیر است .
 
الگوریتم کلی حذف اطلاعات حافظه CMOS
 
 
void CLR_CMOS(void){
  for(int i=0;i<256;i ++ ){
     move value of i to register Al ;
      Out Register Al to Port 70h ;
      Set register Al to zero ;// Al=0
     Out Register Al to Port 71h
}
 return ;
 }
 
 پیاده سازی این الگوریتم به کمک زبان اسمبلی بسیار آسان می باشد . اما از آنجا که قرار است این الگوریتم را با استفاده از debug پیاده سازی کنیم قبل از هر چیز باید با تعدادی از دستورات این نرم افزار آشنا شویم
با اجرای فایل debug.exe می توانید وارد محیط نرم افزار debug شوید محیط اصلی نرم افزار یک علامت خط تیره می باشد که بعد از اجرای فایل debug.exe ظاهر می شود.
 این نرم افزار دارای تعدادی دستور می باشد که با تایپ یک علامت سئوال و فشردن کلید ENTER می توان لیست فرمانها را مشاهده نمود . در زیر تعدادی از فرمانها را که برای پیاده سازی این الگوریتم به آن نیاز داریم توضیح می دهیم و سایر فرامین را به خواننده واگذار می کنیم تا درصورت نیاز با مراجعه به راهنمای نرم افزار با نحوه کار هریک آشنا شود
 
عملکرد دستور
 
 امکان نوشتن کداسمبلی از آدرس مشخص شده در صورت مشخص نکردن آدرس از آدرس موجود در IP بعنوان آدرس شروع استفاده می شود . در ابتدای کار IP=100 است که همان شروع فایلهای Com و یا bin می باشد

A [address]
 
 برای نمایش / مقداردهی ثبات ها بکار می رود. در صورتی که بدون پارامتر استفاده شود محتویات کلیه ثبات ها را نشان می دهد اما در صورتی که با نام یک ثبات بکار رود علاوه بر نمایش مقدار فعلی ثبات مورد نظر امکان تغییر محتویات آنرا نیز فراهم می آورد.
 
R [register]
 
 برای مشخص نمودن نام و مسیر فایل ورودی / خروجی بکار می رود .
 
N [pathname]
 
 برای اجرای برنامه تا یک آدرس مشخص بکار می رود . چنانچه بدون پارامتر بکار رود برنامه را از خط جاری (ip فعلی ) تا انتهای برنامه اجرا می کند .
 
G
 
 برای نوشتن برنامه از آدرس h100 به تعداد بایتهای مشخص شده در ثبات cx بکار می رود .
 
W
 
 برای خروج از محیط DEBUG بکار می رود
 
Q
 
 حال با فرض بر این که شما وارد محیط debug شده اید مجموعه دستورات لازم برای پیاده سازی الگوریتم فوق را در زیر می آوریم .
 
مرحله 1
 
 با اجرای دستور a وارد مود برنامه نویسی اسمبلی شوید در این صورت debug با نشان دادن آدرس xxxx:0100 آمادگی خود را برای دریافت دستورات اعلام می دارد ( در عمل debug بجای xxxx سگمنت مربوط به برنامه را نشان می دهد که توجه به این موضوع اصلاً در اینجا اهمیتی ندارد .)
 
مرحله 2
 
 دستورات زیر را با دقت تایپ کرده و در انتهای هر خط کلید ENTER را فشار دهید ( مواردی که زیر آن خط کشیده شده از طرف نرم افزار نشان داده می شود این آدرسها در واقع مشخص کننده طول هر دستور و در نهایت طول برنامه می باشد) .
 XXXX:100 MOV CL , FF
XXXX:102 MOV AL , CL
 XXXX:104 OUT 70 , AL
 XXXX:106 MOV AL , 0
 XXXX:108 OUT 71 , AL
 XXXX:10A LOOP 102
 XXXX:10C INT 20
 XXXX:10E
 (در صورتی که مایل به درک کار دستورات برنامه نمی باشید به مرحله 3 بروید )
 
توضیح خط به خط برنامه :
 
 خط اول : یک شمارنده با مقدار 255 در نظر گرفته شده که معادل همان متغیر i در الگوریتم است .
خط دوم : al را برابر cl قرار می دهیم.
 خط سوم : محتوای al را به پورت h70 ارسال کردیم (در واقع تنظیم گذرگاه آدرس ) .
 خط چهارم : al را برابر صفر قرار می دهیم .
 خط پنجم : محتوای al را به پورت h71 ارسا ل می کنیم و در واقع داده موجود در al را در آدرسی که قبلاً مشخص کرده ایم می نویسیم
 خط ششم : از آنجا که عملیات مربوط به تنظیم آدرس و نوشتن داده در محل آدرس باید به تعداد لازم تکرار شود بنایراین از دستور LOOP برای ایجاد یک حلقه با تعداد تکرار مشخص شده در CX استفاده کردیم دستور LOOP 102 باعث می شود تا برنامه در هربار اجرا یک واحد از مقدار CX کم کرده و در صورت منفی شدن دستور بعدی و در غیر اینصورت به آدرس مشخص شده پرش می کند .در این برنامه با توجه به مقدار CX خطوط دوم تا پنجم 256 بار اجرا می شوند .
خط هفتم : اجرای این وقفه باعث ختم برنامه خواهد شد

مرحله 3
 
 بعد از فشردن کلیدENTER درآخرین مرحله مجدداً اعلان DEBUG ظاهر می شود در این مرحله چنانچه نمی خواهید برنامه را ذخیره کنید در جلوی اعلان ( همان علامت منها ) دستور G را اجرا کنید تا کلیه محتویات CMOS پاک شود. سیستم را RESET نموده و با فشردن کلید DEL وارد ست آپ سیستم شوید و تغییرات لازم را اعمال نمایید . اما در صورتی که تمایل دارید کد برنامه را به صورت یک فایل اجرایی از نوع COM درآورید مراحل بعدی را انجام دهید
 
مرحله 4
 
 با اجرای فرمان R CX در مقابل اعلان DEBUG مقدار ثبات CX را به E تغییر داده و کلید ENTER را فشار دهید .( دقت داشته باشد که کلیه اعداد در DEBUG در مبنای 16 نوشته می شوند و عدد Eهمان طول برنامه شماست یعنی اختلاف 10E – 100 در مبنای 16)
 
مرحله 5
 
 با اجرای فرمان N CLR_CMOS.COM در جلوی اعلان DEBUG نام CLR_CMOS.COM را برای برنامه خود مشخص کنید ( به جای این نام می توانید نام دلخواه خودتان را با پسوند COM جایگزین کنید )
 
مرحله 6
 
 با اجرای فرمان W در جلوی اعلان DEBUG تعداد 14 بایت کد نوشته شده در فایلی با نامی که در مرحله قبل مشخص کرده اید ذخیره خواهد شد .
 حال شما دارای یک فایل اجرایی 14 بایتی خواهید بود که هر وقت بر روی یک کامپیوتر اجرا شود محتویات حافظه CMOS آنرا پاک می کند .
 
مرحله 7
 
 در این مرحله می توانید همچون مرحله 3 عمل نموده و یا با اجرای دستور Q از DEBUG خارج شوید و فایلی را که ساخته اید اجرا نموده و سیستم را RESET کنید و وارد ست آپ شوید.

آموزش نصب Apache2 و PHP5

آموزش نصب Apache2 و PHP5

دانلود فایل های مورد نیاز ابتدا Apache2 را از آدرس زیر دانلود کنید
http://httpd.apache.org/download.cgi
Apache 2 Windows Binary (MSI installer)
توجه : فایلی را دانلود کنید که به ( win32-x86-no_ssl.msi ) ختم می شود.
سپس به آدرس زیر رفته و بسته PHP5 را دریافت کنید.
http://www.php.net/downloads.php
توجه داشته باشید که پسوند فایلی که دریافت می کنید zip باشد ( برنامه Installer را دانلود نکنید).

نصب وب سرور آپاچی

برای نصب وب سرور آپاچی کافی است برنامه Installer را اجرا کنیم. فرض کنیم وب سرور را در آدرس زیر نصب کرده ایم.
C:Program FilesApache GroupApache2
بعد از نصب وب سرور برای مطمئن شدن از درستی آن جستجوگر اینترنت خود را اجرا کرده و در قسمت آدرس این عبارت را بنویسید /http://localhost
شما باید صفحه پیش فرض آپاچی به زبان انگلیسی را ببینید.
در صورتی که این صفحه را مشاهده نکردید به این قسمت Start > All Programs > Apache رفته و وب سرور آپاچی را بسته و سپس دوباره اجرا کنید. ( یا بر روی آیکون آپاچی که در کنار ساعت ویندوز ظاهر شده کلیک کرده و این عملیات را از این قسمت انجام دهید)
حال به آدرس زیر رفته و فایل httpd.conf را در یک ویرایشگر متن مثلا Notepad به صورتی که توضیح داده خواهد شد ویرایش کنید.
C:Program filesApache groupApache2confhttpd.conf
عبارت DocumentRoot را در خط 288 پیدا کرده و مقدار مقابل آن را به صورت زیر اصلاح کنید:
DocumentRoot "C:/Program Files/Apache Group/Apache2/htdocs"
عبارت ( This should be changed to whatever you set DocumentRoot to) در خط 253 را پیدا کرده و در مقابل کلمه Directory که در خط بعد از آن آمده دوباره همان آدرسی را که در خط 288 وارد کردید تغییر دهید به صورت زیر :
<Directory "D:/Program Files/Apache Group/Apache2/htdocs">
این فایل را روی فایل قبلی ذخیره کرده و وب سرور آپاچی را دوباره راه اندازی کنید.

نصب PHP5

ابتدا فایلی را که از سایت php.net دانلود کردید را در مسیر ( C: unzip ) کنید.
وب سرور آپاچی را shut down کرده و سپس فایل httpd.conf را با یک ویرایشگر متن باز کرده و دو خط زیر را به آن اضافه کنید.
LoadModule php5_module C:/php/php5apache2.dll /
AddType application/x-httpd-php .php
می توانید این دو خط را درانتهای قسمت LoadModule ها اضافه کنید. ( خط 175)
با این عمل ما بین وب سرور و PHP ارتباط برقرار می کنیم.
حالا فایل "php.ini-dist" را که در شاخه c:php وجود دارد را در مسیر
C:/Program Files/Apache Group/Apache2
کپی کرده و نام آن را به php.ini تغییر دهید.
فایل php.ini را باز کرده و عبارت register_globals را پیدا کنید.در صورتی که مقدار مقابل آن off است این مقدار را به on تغییر دهید.
توجه : در صورتی که این مقدار off باشد با اشکال عدم شناسایی متغییر های سراسری مواجه خواهید شد.
حال لازم است از شاخه c:phpext تعدادی از فایل های dll را به همان مسیری که فایل "php.ini-dist" را کپی کردیم انتقال دهیم.
fdftk.dll / fribidi.dll / gds32.dll / libeay32.dll / libmash.dll / libmysql.dll / libmysqli.dll / msql.dll ntwdblib.dll / php5apache2.dll / php5apache.dll / php5apache_hooks.dll / php5isapi.dll php5nsapi.dll / php5ts.dll / phpmsql.dll / phpmssql.dll / phpmysql.dll / phpmysqli.dll ssleay32.dll / yas.dll
توجه : برای راحتی کار می توانیم همه فایل های dll را کپی کنید.
در این مرحله لازم است مسیر PHP را برای ویندوز هم معرفی کنیم برای این منظور به مسیر زیر بروید.
Control Panel > System > Advanced tab و سپس به قسمت "Environment variables" رفته و در محلی که System variables ها تعریف می شوند روی کلمه Path دوبار کلیک کرده و در انتهای خط عبارت زیر که همان مسیر PHP می باشد را وارد کنید.

تصویر

وب سرور آپاچی را دوباره راه اندازی کنید .
برای تست PHP عبارت
< ? phpinfo ( );?>
را در یک فایل متنی نوشته و آن را با نام php5_info.php در آدرس C:/Program Files/Apache Group/Apache2/htdocs/php5_info.php ذخیره کنید .
سپس به آدرس http://localhost/php5_info.php بروید . در صورتی که صفحه ای شامل تمامی اطلاعات مربوط به PHP را مشاهده کردید عملیات نصب با موفقیت انجام گرفته است.
برای اجرا کردن اسکریپت های PHP لازم است فایل ها را به شاخه httpdocs انتقال دهیم و این شاخه معادل همان localhost خواهد بود.
به عنوان مثال اگر بخواهیم فایلی با نام First.php را اجرا کنیم باید به آدرس http://localhost/First.php برویم .
توجه کنید که تمام شاخه هایی که در مسیر httpdocs ایجاد می شود هم از طریق آدرس localhost/Directory قابل دسترسی می باشند.
در صورتی که در عملیات نصب با مشکل مواجه شدید به آدرس زیر مراجعه کنید . تعدادی از اشکالات احتمالی و راه حل آن در این قسمت بررسی شده است.
بررسی بعضی اشکالات احتمالی :
Open up C:/Program Files/Apache Group/Apache2/php.ini. First, stop Apache
On line 276, you may change:
error_reporting = E_ALL & ~E_NOTICE & ~E_STRICT
to
error_reporting = E_ALL
Which should be fine as a test server, remember this is a test server running under Windows as such it HAS NEVER BEEN INTENDED TO BE USED AS A PRODUCTION SERVER!
You may also change line 288:
display_startup_errors = Off
to
display_startup_errors = On
On line 351, you may possibly uncomment
";arg_separator.output = "&"
On line 378...
register_long_arrays = On
to
register_long_arrays = Off
After saving restart Apache. Run again your php5_info.php script and check that your changes are showing up as intended
Next: Let’s play with Extensions, there are a bunch of extensions that you will on your own explore however setting the SQL extension is a must!
Now, open your php.ini. On line 447 you should read: user_dir ="c:php" and below leave extension_dir = "./" as is.
Go to line 579 and uncomment:
extension=php_msql.dll
extension=php_mysql.dll
Save and give it a try
If it does not work try:
extension_dir = "C:PHPext"[fixed]
Save and try again!
As I mentioned all the DLLs should be in PHP dir or in the [fixed]PHP/ext dir.
If some are missing then unzip the PECL libraries zip file and pick your choices :)
Go to line 880 and enter
session.save_path = "C:Program FilesApache GroupApache2htdocstmp"
Do not forget to create the tmp dir.
From then you should have a working PHP
amir.jebelli+at+gmail+com

آموزش کامل و گام به گام وبلاگ

آموزش کامل و گام به گام وبلاگ

مقدمه :
 یکی از پدیده های جدید و تاثیر گذار در حیطه اینترنت، وبلاگ می باشد. در سالهای اخیر این پدیده انقلابی در اینترنت و فرهنگ استفاده از آن به وجود آورده است. دلیل این امر قابلیت هائی است که در وبلاگ ها نهفته است. مهمترین قابلیت که تفاوت عمده وبلاگ و سایت نیز به حساب می آید این است که ایجاد یک وبلاگ احتیاج به تخصص و دانش خاصی ندارد و همین امر باعث شده است که افراد زیادی به وبلاگ نویسی روی بیاورند. در میان این افراد می توان طیف بسیار گسترده ای از افراد را مشاهده کرد. از پزشک و پرستار گرفته تا روزنامه نگار و دانشجو. تفاوت دیگر، رایگان بودن ایجاد و استفاده از وبلاگ هاست که این تفاوت نیز نقش بسیار مهمی در استقبال افراد و بخصوص جوانان از این پدیده دارد. همین استقبال گسترده باعث شده اطلاعات و مطالب بسیار مفیدی از این رهگذر به عرصه اینترنت افزوده شود. اطلاعاتی که ما تا پیش از این به علت نا آشنائی این اقشار با طراحی صفحات وب، از آنها محروم بوده ایم. این پدیده بخصوص در ایران با استقبال گسترده تری مواجه شده است. بطوری که مطالب فارسی که در سال 1381 به اینترنت افزوده شده از مجموع تمام مطالبی که تا قبل از آن به زبان فارسی در اینترنت موجود بوده بیشتر است . یک تفاوت دیگر بین وبلاگ و سایت های معمولی، پویا بودن وبلاگ ها است. اکثر سایت ها ماهیتی ایستا و ساکن دارند و معمولا به سرعت تغییر نمی کنند یا اگر تغییر کنند، بخش کوچکی از آنها تغییر می کند (به استثنای سایتهای پرتابل دینامیکی ، خبری و برخی سایتهای دیگر). ولی اگر پس از ده روز به یک وبلاگ فعال مراجعه کنید، ممکن است اثری از نوشته های قبلی نبینید زیرا وبلاگ ها ماهیتی پویا و روز آمد شونده دارند و به تبع همین ماهیت، بازدید کنندگان وبلاگ ها هم بسیار بیشتر و در فواصل زمانی کمتر به وبلاگ ها سر می زنند (من بعضی از وبلاگ ها را هر روز می خوانم). در هر حال رشد این پدیده بخصوص در ایران نشانه ای میمون از یک رویکرد مثبت به علم و دانش و به اشتراک گذاشتن آن با دیگران است.

وبلاگ چیست؟
 وبلاگ پدیده ای نوپا در عرصه اینترنت است و بیش از چند سال از پیدایش آن نمی گذرد. وبلاگ (Weblog) -که به آن بلاگ( Blo )نیز اطلاق می شود- ترکیبی است از دو کلمه web به معنای شبکه جهانی و log (به معنای گزارش روزانه یا روز نوشت) و به یادداشتهائی گفته می شود که توسط یک یا چند نفر بصورت روزانه، هفتگی یا گاه به گاه نوشته شده و در عرصه اینترنت قرار می گیرد. چند معنی فارسی نیز برای آن ابداع شده است. مثل تارنگار یا تارنگاشت که کمتر مورد استفاده قرار می گیرند. هر فردی که به اینترنت دسترسی داشته باشد و مطلبی برای نوشتن داشته باشد می تواند بطور رایگان (یا در صورت تمایل با صرف هزینه)، صاحب یک وبلاگ شود. مطالبی که در وبلاگ نوشته می شوند ممکن است خاطرات شخصی، خبر، مقالات علمی و هرگونه مطلب قابل نگارشی باشند. علاوه بر این نظرات خوانندگان وبلاگ ها نیز جزو مطالب وبلاگ محسوب می شود.

چگونه یک وبلاگ بسازیم :
 روش های متعددی برای ساخت وبلاگ وجود دارد. ما میتوانیم برای ایجاد وبلاگ از خدمات مجانی سایت های سرویس دهنده وبلاگ استفاده کنیم و یا فضا و دامین برای خود خریداری کرده و این کار را روی سایت اختصاصی خود انجام دهیم. ابتدا از سرویس های رایگان شروع می کنیم. معروفترین این سرویسها بلاگر ( http://www.blogger.com ) و پرشین بلاگ ( http://www.persianblog.com ) می باشند. البته سرویسهای مجانی دیگری نیز در اینترنت وجود دارد. مثل http://www.blogsky.com . ولی دو سرویس فوق الذکر از بقیه آسان تر و پر طرفدارتر هستند. ابتدا سرویس سایت blogger را بررسی می کنیم. این سایت سرویس وبلاگ را به دو صورت در اختیار ما قرار می دهد. سرویس مجانی (که در این حالت تبلیغات سایت در بالای وبلاگ ما نمایش داده می شود)، و سرویس پولی یا blogger pro که در این سرویس تبلیغی نمایش داده نمی شود و امکاناتی بیش از سرویس مجانی دارد.
اضافه کردن زبان فارسی به ویندوز XP/2000:
 (اگر آن را دارید این مرحله را رد کنید)
 - به اینجا بروید: Start>Settings>Control Panel>Regional Options
 - در فهرست پایین، Arabic را تیک بزنید.
 - در لیست بالا (Your Locale) زبان Farsi را پیدا کنید و آنرا انتخاب کنید.
 - چیزهایی را که ویندوز لازم دارد در اختیارش بگذارید. (سی دی ویندوز)
 - گوشه پایین سمت راست صفحه، یک مربع با حرف EN میبینید. از این به بعد در هر نرم افزار یا Application در حال اجرا، اگر روی آن مربع کلیک کنید میتوانید FA یا زبان فارسی را انتخاب کنید و به فارسی بنویسید.
اضافه کردن زبان فارسی به ویندوز ME/98/95:
 (اگر آن را دارید این مرحله را رد کنید):
 - نرم‌افزار فارسی‌ساز را از اینجا بگیرید و نصب کنید:
 http://groups.yahoo.com/group/farsiblogging/files/FarsiLang.exe
- کامپیوترتان را Restart کنید.
 - حالا گوشه‌ پایینِ سمت راست صفحه، یک مربع با حروف EN می‌بینید. از این به بعد در هر نرم افزار یا Application در حال اجرا اگر روی آن مربع کلیک کنید میتوانید FA یا زبان فارسی را انتخاب کنید و به فارسی بنویسید.

ثبت نام در Blogger.com:
 
 - بوسیله مرورگر یا Browser این نشانی را وارد کنید: http://www.blogger.com
- در قسمت Sign Up یک شناسه و رمز عبور برای خودتان تعیین کنید و کلید Sign Up را بزنید.
 - مشخصات درخواست شده را وارد کنید.
 -اگر همه چیز درست انجام شده باشد، برمیگردید به صفحه اول بلاگر با این تفاوت که سمت راست صفحه در قسمت آبی رنگ، عبارت "Your Blog" را می بینید که در آن دو گزینه هست. یکی برای ساختن بلاگ جدید یا Create a New blog و دیگری برای خارج شدن یا Sign Out.
 - Create a New Blog را انتخاب کنید.

ساختن یک بلاگ‌ خام :
 
 - ساختن هر وبلاگ خام، چهار قدم دارد. اول باید عنوان و توضیح مربوطه را به زبان انگلیسی وارد کنید و مشخص کنید که آیا میخواهید وبلاگتان در فهرست عمومی بلاگر قرار گیرید یا نه. Next را بزنید. (همه این مشخصات را بعداً میتوانید تغییر دهید. نگران نباشید)
 - در قدم دوم باید محل قرار گرفتن بلاگ را مشخص کنید. بهتر است برای شروع، گزینه اول یعنی Host is at Blogspot را برگزینید که بطور رایگان بلاگ شما را سایت BlogSpot قرار میدهد. ولی اگر میخواهید در جای دیگری صفحاتتان را قرار دهید باید گزینه دوم یعنی FTP it to your own server را انتخاب کنید که این راهنما فعلاً به این حالت نمیپردازد. Next را بزنید.
 - در قدم سوم باید نشانی یا URL بلاگتان را در سایت BlogSpot مشخص کنید که میتواند هر عبارت قبلاً انتخاب نشده ای باشد. بعد باید مربع کوچک مقابل عبارت I Agree را تیک بزنید. Next را بزنید.
 - در قدم چهارم یا آخر، باید قالب کلی یا Template بلاگتان را برگزینید (نکته مهم: فقط دقت داشته باشید که هیچ کدام از Template های موجود در این صفحه، قابلیت فارسی نوشتن ندارد و بهرحال در مراحل بعدی باید از Templateهای مخصوص زبان فارسی استفاده کنید. پس در این مرحله فرقی ندارد که چه Templateی را انتخاب میکنید) Next را بزنید.
 - حالا باید چند ثانیه صبر کنید تا بلاگ شما ساخته شود. سپس بطور اتوماتیک وارد صفحه اصلی بلاگتان میشوید که البته هنوز فارسی نشده است و اصطلاحاً هنوز خام است.

فارسی کردن یک بلاگ خام :
 
 - در بالای صفحه، پایین Address bar مرورگرتان، چند کلید میبینید. یکی از آنها Template نام دارد. روی آن کلیک کنید.
 - همه محتویات پنجره داخلی صفحه را انتخاب کرده و پاک (Delete) کنید. ولی صفحه را نبندید.
 - از میان << قالبهای پیش ساخته فارسی>> که در سمت چپ صفحه واقع شده، یک قالب را به دلخواه انتخاب کرده و روی <<صفحه اصلی>> مربوط به آن قالب، Right-Click کنید. بعد از میان گزینه های منوی باز شده Save target as را بزنید و فایل مذکور را در یکجا ذخیره کنید. بعداً آنرا باز کنید و همه محتویاتش را انتخاب و در حافظه کپی کنید. (برای اینکار کافیست Ctrl را نگه داشته و در همان حال کلید C را فشار دهید).
 - دوباره به صفحه Template باز گردید و محتویات حافظه کامپیوتر را (که در واقع محتویات همان فایل تازه دریافت شده باید باشد) در این پنجره منتقل یا اصطلاحاً Paste کنید. (برای این کار کافیست که کلید Ctrl و V را بفشارید).
 - اگر متن جدید در پنجره مذکور بدون مشکلی وارد شده است، کلید Save Changes را بزنید.(وگرنه سه قدم اخیر را دوباره با دقت تکرار کنید).
 - حالا از بین کلیدهای بالای صفحه Archive را انتخاب کنید.
 - در قسمت بالای سمت راست صفحه جدیدی که باز میشود، روی Archive Template کلیک کنید.
 - حالا دوباره از میان <<قالبهای پیش ساخته فارسی>> که در سمت چپ همین صفحه واقع شده، روی <<صفحه آرشیو>> همان قالبی که انتخاب کرده اید Right-Click کنید. از میان گزینه های موجود در منوی باز شده، Save Target as را بزنید و فایل را پس از دریافت در یکجا ذخیره کنید. بعد آنرا باز کنید و همه محتویاتش را انتخاب کرده و در حافظه کپی (Copy) کنید.(برای اینکار کافیست کلید Ctrl را نگه دارید و در همان حال کلید C را فشار دهید).
 - دوباره به صفحه Archive Template بازگردید و محتویات حافظه کامپیوتر را (که محتویات همان فایل تازه دریافت شده باید باشد) در پنجره خالی بالای صفحه منتقل یا اصطلاحاً Paste کنید (برای این کار کافیست کلید Ctrl را بگیرید و V را بفشارید).
 - اگر متن جدید در پنجره مذکور بدون مشکلی وارد شده است، کلید Save Changes را بزنید (وگرنه سه قدم اخیر را دوباره با دقت تکرار کنید).
 - حالا دوباره وارد صفحه اصلی بلاگتان میشوید که در واقع صفحه POST یا نوشته هایتان است.

آماده کردن صفحه «نوشتن» یا Post برای مطالب فارسی
 
 - صفحه Post یا همان صفحه اصلی، با یک نوار افقی سیاه رنگ به دو قسمت بالا و پایین تقسیم شده است. در بخش سفید رنگ صفحه پایین، Right-Click کنید. از منویی که باز میشود، روی Encoding بروید تا باز شود. حالا ابتدا Auto-Select را اگر فعال است غیر فعال کنید (یعنی با کلیک کردن روی آن علامت تیک را از کنارش بردارید) بعد از بین فهرست زبانهای محتلف، Unicode UTF-8 را برگزینید. (اگر آنرا در لیست نمیبینید More را بزنید تا فهرست کامل آشکار شود)
 - دقیقاً همین کار را دوباره در نوار خاکستری رنگ بالای صفحه انجام دهید. (فقط و فقط این کار را باید در همان قسمت انجام دهید. در بخش سفید رنگ، امکان آن نیست).

نوشتن مطلب فارسی :
 
 - دوباره در بخش خاکستری بالای صفحه، Right-Click کنید و در پایین منوی Encoding گزینه Right-to-Left Document را انتخاب کنید.
 - حالا در بخش سفید بالای صفحه شروع به نوشتن کنید (نکته مهم: اگر با ویندوز 2000 کار میکنید، به دلیل اشکالی که در حرف ی هست، باید همیشه بجای فشار دادن کلید D که برای زدن ی استفاده میشود، از Shift-X استفاده کنید).
 - اگر میخواهید بخشی از متن نوشته هایتان را با یک Hyperlink به یک صفحه دیگر ارجاع دهید، ابتدا آن بخش از متن را با استفاده از ماوس یا کلید Shift انتخاب یا به اصطلاح Select کنید. بعد کلیدی که شکل یک کرده زمین و یک گیره کاغذ را دارد بزنید. بعد در پنجره کوچکی که باز میشود، آدرس صفحه مورد نظرتان را وارد کنید و OK را بزنید.
 - پس از اینکه نوشتن مطالبتان پایان یافت کلید Post & Publish را بزنید تا هم متنتان به بانک اطلاعاتی اضافه شود و هم صفحه اینترنتی بلاگتان با متن جدیدی که نوشته اید اصطلاحاً به روز یا Update شود.
 - پس از هر بار زدن Post مطلب نوشه شده در قسمت پایین صفحه دیده میشود و امکان تغییر آن هم با زدن Edit وجود دارد.
 - برای دیدن صفحه ساخته شده و تست کردن آن، کافیست که روی View Web Page در قسمت سمت چپ نوار سیاه رنگ وسط صفحه کلیک کنید.
 - پس از پایان کار، حتماً کلید Sign Out را در بالای صفحه در سمت راست فشار دهید.
استفاده از پرشین بلاگ به علت داشتن رابط کاربر (Interface) فارسی و تاریخ شمسی و برخی امکانات دیگر، آسان تر است. در اینجا روش استفاده از خدمات پرشین بلاگ را بررسی می کنیم.

ثبت نام در پرشین بلاگ :
 
 ثبت وبلاگ در سایت پرشین بلاگ بسیار ساده است. ابتدا به آدرس http://www.persianblog.com بروید. سپس در منوی اصلی (سمت راست) روی لینک عضویت در سایت کلیک کنید. در صفحه عضویت باید فرم ثبت نام را پر کنید.
برای تکمیل فرم ثبت نام به این نکات توجه داشته باشید:
- برای انتخاب زبان فارسی و انگلیسی میتوانید از دکمه های Shift و Alt استفاده کنید.
 - توجه کنید که فیلد های ستاره دار حتما باید پر شوند.
 - در بخش شناسه کاربری دقت کنید که این شناسه حتما باید به زبان انگلیسی باشد. در ضمن شناسه ای که اینجا انتخاب می کنید بخشی از آدرس وبلاگتان خواهد بود .یعنی اگر شما در این بخش عبارت farzin را تایپ کنید، آدرس وبلاگ شما به این صورت خواهد بود: http://farzin.persianblog.com
- در شناسه کاربری میتوانید از حروف و اعداد انگلیسی استفاده کنید.
 - کلمه عبور یا پاسورد به حروف کوچک و بزرگ حساس است.
 - حتما عدد سن خود را به انگلیسی وارد کنید وگرنه با پیغام خطا مواجه می شوید
 - شناسه و کلمه عبور به پست الکترونیکی شما ارسال می شوند. پس حتما یک آدرس معتبر وارد کنید.
در پایان موافقتنامه را خوانده، عبارت بلی را انتخاب کرده و دکمه (فرم بالا مورد تائید است) را کلیک کنید. اگر همه چیز درست باشد و اگر شناسه کاربری قبلا توسط شخص دیگری ثبت نشده باشد، شما به صفحه خوشامدگوئی منتقل می شوید. (در غیر این صورت باید مراحل قبل را مجددا تکرار کنید.)

نوشتن یادداشت در وبلاگ :
 
 در صفحه خوشامد گوئی ، با کلیک روی دکمه ورود به سایت، به صفحه Sign in منتقل میشوید و با وارد کردن شناسه و کلمه عبور میتوانید وارد صفحه مدیریت یادداشتها و پیام ها شوید. (در دفعات بعد، در همان صفحه اصلی پرشین بلاگ نیز میتوانید شناسه و کلمه عبور را وارد کنید).
 این صفحه اصلی کار شماست. امکانات این صفحه، بسیار شبیه به برنامه Word میباشد. در بخش عنوان، عنوان یادداشت و در کادر اصلی نیز متن یادداشت خود را بنویسید. سپس دکمه (فرستادن یادداشت و بازسازی وبلاگ) را کلیک کنید. اکنون شما اولین یادداشت خود را در شبکه جهانی اینترنت قرار داده اید. برای دیدن وبلاگ خود روی لینک (وبلاگ شما) در سمت راست صفحه کلیک کنید.
 در ویرایشگر جدید پرشین بلاگ امکانات زیادی گنجانده شده که ما مهم ترین آنها را بررسی می کنیم.

ایجاد لینک :
 
 برای اینکه بخشی از نوشته را به صفحه دیگری در اینترنت لینک کنید به این صورت عمل کنید: متن مورد نظر را انتخاب کنید، دکمه insert or edit hyperlink را در بالای صفحه کلیک کنید. در بخش آدرس، آدرس کامل صفحه مورد نظر را وارد کنید. (دقت کنید که عبارت //:http از قبل در این کادر وجود دارد. مراقب باشید آن را دوباره تکرار نکنید). در کادر پنجره اگر عبارت (نمایش در یک پنجره جدید) را انتخاب کنید، صفحه مورد نظر در یک پنجره جدید باز می شود. دکمه قبول را کلیک کنید. برای حذف لینک هم آن بخش را انتخاب کنید و دکمه Remove hyperlink (اولین دکمه سمت راست) را کلیک کنید.

افزودن صورتک :
 
 برای افزودن صورتک، روی مکان مورد نظر کلیک کنید و بعد دکمه insert smily را کلیک کنید. اینجا میتوانید صورتک دلخواهتان را انتخاب کنید. حذف صورتک ها هم با دکمه Delete انجام میشود.

انتخاب قالب :
 
 شما می توانید به سادگی یک قالب جدید برای وبلاگتان انتخاب کنید. برای این کار روی لینک انتخاب قالب در سمت راست صفحه کلیک کنید. در صفحه انتخاب قالب، چندین قالب آماده وجود دارد که میتوانید با کلیک روی دکمه انتخاب، قالب مورد نظرتان را انتخاب کنید. (توجه داشته باشید که اگر در قالب قبلی تغیری داده باشید، با انتخاب قالب جدید، آن تغیرات از بین می روند).

مشخصات شخصی :
 
 با کلیک روی دکمه مشخصات شخصی، به صفحه ای می روید که در آن می توانید بعضی از مشخصاتی را که هنگام ثبت نام وارد کرده اید تغیر دهید. مشخصاتی از قبیل: نام و نام خانوادگی، جنسیت، سن و غیره.

تنظیمات وبلاگ :
 
 در این صفحه نیز می توانید بعضی دیگر از مشخصات را تغیر دهید. مثل کلمه عبور و عنوان وبلاگ.

ثبت در فهرست کاربران :
 
 این قسمت برای وبلاگ ها اهمیت زیادی دارد. زیرا پس از ثبت، وبلاگ شما در فهرست وبلاگ های پرشین بلاگ نمایش داده می شود و تعداد زیادی به بازدید کنندگان آن افزوده می شود. در بخش موضوع، زمینه فعالیت وبلاگ را مشخص کنید و در بخش توضیحات، شرح کوتاهی راجع به وبلاگ خود بنویسید. (این شرح در فهرست کاربران جلوی نام وبلاگ دیده می شود. سعی کنید شرحی کوتاه و گویا بنویسید. حتما به زبان فارسی بنویسید).

افزودن عکس به یادداشت :
 
 به علت این که عکس ها فضای زیادی روی اینترنت اشغال می کنند، پرشین بلاگ و بقیه خدمات دهنده های وبلاگ به شما اجازه نمی دهند که روی فضای وبلاگ خود عکس ارسال کنید. عکس هائی که میخواهید به یادداشت هایتان اضافه کنید، یا روی اینترنت هستند و یا روی کامپیوتر شخصی شما. اگر عکس مورد نظر روی یک سایت اینترنتی باشد، کافی است روی آن راست کلیک کرده و گزینه Properties را انتخاب کنید. اکنون تمام عبارتی را که مقابل عنوان Address قرار دارد با ماوس به دقت انتخاب کنید و آن را کپی کنید. حالا به صفحه یادداشتها بروید. در مکان مناسب کلیک کنید. سپس روی گزینه Insert Image کلیک کنید و آدرس کپی شده را در کادر (آدرس تصویر) Paste کنید. سپس دکمه قبول را کلیک کنید. با این کار عکس مورد نظر به یادداشتتان افزوده می شود. (برای فایلهای Animated gif نیز میتوانید همین کار را انجام دهید). اما اگر عکس روی کامپیوترتان باشد. کار کمی مشکل تر می شود. در این حالت ابتدا باید عکس را روی اینترنت بفرستید یا اصطلاحاً Upload کنید. پس از آن بقیه کار به همین صورت انجام می شود. ارسال عکس روی اینترنت را در ادامه بررسی می کنیم.

ارسال عکس به اینترنت :
 
 برای اینکه عکسهای خود را روی اینترنت بصورت آنلاین در اختیار داشته باشید. ابتدا باید فضائی روی اینترنت داشته باشید تا بتوانید عکسهای خودتان را روی آن فضا قرار دهید. در اینترنت سایت های زیادی هستند که فضای رایگان در اختیار شما قرار می دهند. شما میتوانید عکسهای خود را روی این فضای رایگان قرار داده و سپس به روشی که گفته شد، عکس را در وبلاگ خود قرار دهید. تعدادی از این سایتها را اینجا معرفی می کنم:
http://www.villagephotos.com
http://www.geocities.com
http://www.sharemation.com
http://www.netfirms.com
http://www.50megs.com
http://www.8m.com
http://www.20m.com
http://www.f2s.com
http://www.20fr.com
تعداد این سایتها بسیار زیاد است. البته بعضی از سایت های رایگان، اجازه نمیدهند عکسی را که آنجا فرستاده اید، در وبلاگتان قرار دهید. در این میان سایتی که فقط اختصاص به عکس دارد و کارائی بیشتری نیز نسبت به بقیه دارد، سایت http://www.villagephotos.com است. ابتدا به آدرس http://www.villagephotos.com بروید. برای ثبت نام در سایت لینک Signup for free را کلیک کنید. در این صفحه یک نام و یک پاسورد برای خود انتخاب کنید و ای میل خودتان را هم وارد کنید و سپس دکمه Signup now را کلیک کنید. نام و پسورد شما به ای میلتان ارسال می شود. اکنون هربار که به این سایت بروید، با وارد کردن نام و پسورد میتوانید وارد فضای اختصاصی خود شوید. اکنون روی لینک Photos در پائین صفحه کلیک کنید. اگر قبلا عکسی ارسال کرده باشید، اینجا میتوانید آن را ببینید. برای ارسال عکس روی لینک Upload new images کلیک کنید. در این صفحه شما میتوانید هربار دو عکس ارسال کنید. برای ارسال عکس روی دکمه Browse کلیک کرده، عکس مورد نظرتان را از روی هارد انتخاب کنید و open را کلیک کنید. سپس دکمه upload را کلیک کنید. کار تمام است. حالا با کلیک روی لینک continue به صفحه عکسها برگردید. با کلیک روی لینک Copy URL to Clipboard در زیر هر عکس، آدرس عکس را در حافظه کپی کنید. حالا به صفحه یادداشتها بروید. در مکان مناسب کلیک کنید. سپس روی گزینه insert image کلیک کنید و آدرس کپی شده را در کادر (آدرس تصویر) paste کنید. سپس دکمه قبول را کلیک کنید. با این کار عکس مورد نظر به یادداشتتان افزوده می شود.
برای ایجاد هر تغییری در شکل ظاهری وبلاگتان باید قالب آن را تغییر دهید. ممکن است هیچ کدام از قالب های آماده موجود نظر شما را جلب نکند، یا این که بخواهید لینک سایت ها و وبلاگ های دیگر را به وبلاگتان اضافه کنید و یا تغیرات دیگری در آن بدهید. برای انجام این کارها باید قالب وبلاگتان را تغیر دهید. برای ایجاد تغیرات در وبلاگ باید کمی با زبان html آشنا باشید. ولی اگر html بلد نیستید هم نگران نباشید. برنامه Microsoft FrontPage به سادگی مشکلات شما را حل می کند. برای ایجاد تغیرات ابتدا به بخش ویرایش قالب بروید. اینجا می توانید کدهای html قالب وبلاگ خود را ببینید. همه کدها را به کمک ماوس یا با زدن دکمه های ctrl+A انتخاب کنید و در حافظه موقت کپی کنید. سپس در فرانت پیج یک صفحه جدید باز کنید (ctrl+N) . با کلیک روی گزینه html در پائین صفحه به حالت html بروید. اینجا تمام کدهای موجود را پاک کنید و کدهائی را که کپی کرده بودید اینجا paste کنید. اکنون به حالت نرمال برگردید. اگر این مراحل را درست انجام داده باشید، اینجا می توانید قالب وبلاگ خود را مشاهده کنید. مزیت فرانت پیج نسبت به html این است که میتوانید مشخص کنید که لینک یا تصویر مورد نظر شما دقیقا در چه مکانی ظاهر شود. همچنین می توانید بلافاصله به حالت preview رفته و تغییرات ایجاد شده را ببینید. پس از انجام تغییرات ، به حالت html بروید. همه کدها را کپی کنید. به بخش ویرایش قالب وبلاگتان بروید. کدهای قبلی را پاک کرده و کد های جدید را جایگزین آنها کنید. دکمه ثبت را کلیک کنید و در کادر هشدار، ok را کلیک کنید. در پایان دکمه بازسازی وبلاگ را کلیک کنید. با این روش شما می توانید قالب وبلاگ خود را تغییر دهید. اما ببینیم چگونه می توان هر یک از این تغیرات را ایجاد کرد.

افزودن موزیک به وبلاگ :
 
 ما دو نوع موزیک می توانیم در وبلاگمان قرار دهیم. یکی موزیکی که موزیک زمینه خوانده می شود و به محض لود شدن وبلاگ پخش می شود و نوع دیگر موزیکی است که بصورت plugin در وبلاگ قرار می گیرد. برای هر دو نوع، یا آن موزیک روی یکی از سایت ها وجود دارد و یا این که ما باید موزیک مورد نظرمان را آن لاین کنیم. یعنی به فضائی که قبلا در اینترنت گرفته ایم ارسال کنیم. ارسال موزیک با ارسال عکس تفاوت چندانی ندارد. دقت کنید که سایت villagephotos که قبلا معرفی کردیم فقط برای ارسال عکس است و برای ارسال موزیک باید یکی دیگر از سایتهای رایگان را انتخاب کنید. قدم بعدی این است که این کد را در قالب وبلاگتان کپی کنید:
بجای عبارت your music آدرس دقیق موزیک مورد نظرتان را بنویسید. مثلا اگر آدرسی که گرفته اید به این صورت باشد: http://farzin.20m.com و نام فایلی هم که ارسال کرده اید test.mp3 باشد، باید این کدها را در قالب وبلاگ خود بنویسید:
bgsound src=" http://farzin.20m.com/ test.mp3 " loop="-1">
مکانی که این کد ها را کپی می کنید چندان مهم نیست.

ارسال فایل به اینترنت (ftp) :
 
 برای ارسال فایل روی اینترنت برنامه های مختلفی وجود دارد که روش آنها تا حدود زیادی شبیه به یکدیگر است. من یکی از معروفترین آنهارا با نام CuteFTP معرفی می کنم. اولین کار این است که این برنامه را دریافت و نصب کنید. برای گرفتن نسخه آزمایشی آن می توانید به سایت download.com مراجعه کنید. در پایان نصب، گزینه create desktop shortcut را فعال کنید. برای استفاده از برنامه CuteFTP ساده ترین راه این است که از دکمه quick connect استفاده کنید. با کلیک روی این دکمه یک منو باز می شود. در بخش URL آدرس فضای مجانی که گرفته اید را وارد کنید، مثلا : http://farzin.20m.com Username و password را نیز طبق ای میلی که هنگام ثبت نام برای فضای رایگان دریافت کرده اید، وارد کنید و بعد دکمه connect را بزنید. اگر کارها را درست انجام داده باشید اتصال برقرار می شود. حالا صفحه اصلی CuteFTP را می بینید. دو پنجره بزرگ در سمت راست و چپ برنامه دیده می شود. معمولا پنجره سمت چپ هارد دیسک شما را نشان می دهد و پنجره سمت راست فضای شما را بر روی اینترنت. حالا می توانید فایل های مورد نظرتان را از پنجره سمت چپ (کامپیوترتان) به پنجره سمت راست (فضای اینترنتی) منتقل کنید. این کار با انتخاب فایل ها و کلیک دکمه upload و یا با کلیک و کشیدن فایل ها به پنجره سمت راست انجام می شود.

قرار دادن تصویر در قالب :
 
 ممکن است بخواهید لوگو یا عکسی را در قالب وبلاگتان قرار دهید. برای این کار ابتدا به روشی که در مبحث ارسال فایل به اینترنت گفته شد، عکس مورد نظرتان را آنلاین کنید و آدرس آن را در حافظه کپی کنید. سپس قالب وبلاگ را در فرانت پیج باز کنید. در محل مورد نظرتان کلیک کنید. سپس از منوی insert گزینه های picture و from file را انتخاب کنید. در کادر file name آدرس عکس را کپی کنید و insert را کلیک کنید. پس از چند ثانیه، عکس در قالب وبلاگ ظاهر می شود. به این روش می توانید فایل های انیمیشن با فرمت gif را هم در قالب خود قرار دهید.

ایجاد لینک در قالب :
 
 یکی از کارهائی که همه وبلاگ نویسان دوست دارند انجام دهند ایجاد لینکهائی به وبلاگ ها و سایت های دیگر و یا به یادداشت های قبلی خودشان است. برای این کار باید کدهای زیر را در قالب وبلاگتان کپی کنید:
your text در اینجا بجای your text کلمات مورد نظرتان را بنویسید و بجای your file address آدرس کامل صفحه مورد نظر را در اینترنت وارد کنید. البته اگر بخواهید مکان دقیق لینک را در قالب مشخص کنید، باید سراغ فرانت پیج بروید. در فرانت پیج ابتدا عبارت مورد نظرتان را بنویسید. سپس آن را انتخاب کرده، راست کلیک کنید و آخرین گزینه یا hyperlink را انتخاب کنید. در کادر address آدرس صفحه مورد نظرتان را وارد کنید و ok را کلیک کنید. اگر می خواهید این صفحه در یک پنجره جدید باز شود، قبل از ok گزینه target frame را در سمت راست کلیک کرده و در آنجا گزینه new window را کلیک کنید.

لینک دادن به یک یادداشت خاص :
 
 گاهی وقتها می خواهیم به یک یادداشت خاص از یک وبلاگ آدرس بدهیم. یا این که در قالب، چند لینک برای یادداشت های مهم وبلاگ خودمان ایجاد کنیم. این کار یک راه ساده دارد: حتما در وبلاگ ها زیر هر یادداشت این عبارت را دیده اید: نوشته شده در ساعت..... توسط ... . کافی است روی همین جمله راست کلیک کنید و از منو گزینه copy shortcut را انتخاب کنید. بعد در بخش هایپر لینک آن را paste کنید .

قرار دادن لوگوی دیگران در قالب :
 
 برای این کار کافی است کدهائی را که در زیر لوگو قرار دارد در محل مناسب در قالب وبلاگتان کپی کنید.

ابزار آمارگیری :
 
 ابزار های آمار گیری می توانند برای وبلاگ شما بسیار مفید باشند. از جمله تعداد بازدید کنندگان در هر روز و هر ماه و این که از بین افرادی که به شما لینک داده اند کدام یک بازدید کننده بیشتری برای شما آورده اند. همچنین می توانید بفهمید که بازدید کننده ها از کدام موتور جستجو و با چه کلماتی سایت شما را پیدا کرده اند. هه اینها به شما کمک می کند که مخاطبین خود را بیشتر بشناسید و برای موفقیت وبلاگ خود، بهتر تصمیم گیری کنید. سایتهای زیادی وجود دارند که سرویس آمارگیری را بصورت رایگان در اختیار ما قرار می دهند. معروف ترین آنها عبارتند از:
http://www.nedstatbasic.net
http://stats.netsups.com
http://www.bravenet.com
http://www.sitemeter.com
پس از مراجعه به هریک از این سایت ها و طی مراحل ثبت نام، چند کد html یا java به شما ارائه می شود که باید آنها را در قالب وبلاگتان کپی کنید. اگر می خواهید مکان دقیق آمارگیر را مشخص کنید، باید این کار را در فرانت پیج انجام دهید.

معرفی وبلاگ به موتورهای جستجو :
 
 برای این که وبلاگ شما بازدید کننده بیشتری داشته باشد، بهتر است آن را به موتورهای جستجوی معروف معرفی کنید. 90% ایرانی ها از موتور های جستجوی گوگل و یاهو برای جستجوی اطلاعاتشان استفاده می کنند. همچنین این دو سایت قابلیت جستجوی فارسی نیز دارند. این سایتها معمولا بخش خاصی برای معرفی سایتهای جدید دارند. مثالا برای معرفی وبلاگ خود به گوگل، باید به این آدرس بروید:
http://www.google.com/addurl.html در کادر URL آدرس وبلاگ و در بخش comments توضیحاتی مربوط به وبلاگ خود بنویسید. در بخش comments کلماتی را که در وبلاگتان بیشتر بکار می روند وارد کنید. هر کلمه را با کاما از کلمه بعدی جدا کنید. از کلمات فارسی نیز می توانید استفاده کنید.
برای این که جستجو نتیجه بهتری داشته باشد لازم است عبارات و کلماتی را که به وبلاگ شما مربوط هستند و از آنها بیشتر استفاده می کنید، به قالب وبلاگ اضافه کنید. این کلمات را در ابتدای کدها، در زیر این عبارت ها اضافه کنید:
<META content= " اینجا کلمات کلیدی وبلاگتان بنویسید " Name=keywords>
در بخش کلمات کلیدی، هرکلمه را با کاما از کلمه بعدی جدا کنید. از کلمات فارسی نیز می توانید استفاده کنید.

ساخت لوگو برای وبلاگ :
 
 در ابتدا لازم است توضیح دهم که مفهومی که در ایران به نام لوگو جا افتاده اشتباه می باشد. لوگو در واقع نام سایت یا شرکت یا موسسه است که با فونت خاصی نوشته شده است. مثل لوگوی شرکت سونی یا تویوتا که همه آن را دیده اید. و بجز این نام هیچ مولفه دیگری ندارد. ولی در ایران و بخصوص در بین وبلاگ نویس ها لوگو به همین آرم های کوچک 30 در 80 گفته می شود که لابد در ستون کناری بیشتر وبلاگ ها دیده اید. به هر صورت یادداشت امروز درباره ساخت همین آرم ها است.
مهم ترین نکته: لوگو شما باید در عین زیبائی، کم حجم باشد. اگر لوگوی سنگینی بسازید، دوستانتان از آن در وبلاگ هایشان استفاده نخواهند کرد.
لوگوی شما باید کاملا گویا باشد و بیننده با دیدن آن باید به موضوع وبلاگ یا سایت یا شرکت شما پی ببرد.
طرح را زیاد شلوغ نکنید. توجه داشته باشید که بسیاری از جزئیات در آن اندازه کوچک دیده نمیشود.
ابعاد لوگو باید استاندارد باشد. وگرنه طرح وبلاگ را به هم می زند (مثلا 30 در 80).
حجم آن نباید بیش از 6 کیلوبایت باشد (برای انیمیشن تا 12 کیلوبایت).
لوگوی خود را می توانید با فتوشاپ، کورل، فری هند یا هر برنامه گرافیکی که راحت تر هستید بسازید. فرمت فایل شما ترجیحا باید gif یا jpg باشد. اگر می خواهید لوگوی شما انیمیشن باشد، باید سراغ برنامه های ساخت انیمیشن مثل gif animator، image ready ، یا فلاش بروید. در این صورت هم می توانید از فرمت های gif و swf استفاده کنید.
در برنامه فتوشاپ پس از زدن دکمه new در کادر محاوره ای می توانید ابعاد فایل را مشخص کنید. دقت کنید که رزولوشن را روی 72 نقطه در اینچ تنظیم کنید.
بهتر است از فتوشاپ 8 استفاده کنید چون طراحی در آن بسیار آسان است.
به هیچ وجه از رنگ های تند استفاده نکنید. سعی کنید از رنگ های همنشین و مکمل استفاده کنید. توجه داشته باشید که لوگوی شما میزان حرفه ای بودن شما را نشان می دهد.
آدرس لوگوی خودتان را در وبلاگ در زیر لوگو در دسترس قرار دهید. همه حوصله ندارند یا بلد نیستند برای لوگوی شما کد نویسی کنند.
سعی کنید طرح و رنگ لوگو با طرح و رنگ وبلاگ یا بنر وبلاگ هماهنگ باشد.