پاسخ درست به پیام های خطای ویندوز 7

پاسخ درست به پیام های خطای ویندوز 7

درحالت آرمانی،در سیستم عامل ویندوز 7 نباید با پیام های خطا برخورد کنیم،اما در عمل گاه و بی گاه بازهم با مسائلی برخورد می کنیم که به درمان نیاز دارند. فهرست مسائل متداول ویندوز 7 و راه حل های ما را بررسی کنید تا در صورت برخورد با چنین مسائلی آماده حل کردن آنها باشید.

پیام خطا

Windows cannot copy files required for installation. The files may be corrupt or missing. Make sure all files required for installation are available، and restart the installation. Error code:0x80070017

ترجمه: چیزی با بخش خواندن فایل های مورد نیاز برای نصب از روی دیسک نصب ویندوز 7 تداخل پیدا می کند.
راه حل: این پیام خطا هم برای دیسک های نصب ویندوز 7 ممکن است رخ بدهد، و هم برای فایل نصب دریافت شده از اینترنت که بر روی یک دی وی دی ذخیره شده است. چنین خطایی بر روی دی وی دی اصل( اریجینال) نصب ویندوز 7 به ندرت رخ می دهد، اما امکان دارد که دیسک نصب خراشیده شده باشد. اگر نوشتن تصویر فایل( ISO) نصب بر روی یک دی وی دی در بالاترین سرعت ممکن انجام گرفته باشد باز هم احتمال وقوع این خطا وجود دارد. اگر با چنین خطایی برخورد کردید ابتدا دیسک را از لحاظ خراشیدگی و تمیزی بررسی کنید. اگر تصویر فایل نصب را بر روی دی وی دی نوشته باشید، نوشتن یک دی وی دی دیگر با سرعتی آهسته تر،‌ مثلاً 4X را امتحان کنید.
این خطا گاهی نیز در سیستم های قدیمی ای که از دیسک ران های نوری ATA(1) و یا دیسک های سخت ATA بهره می گیرند ظاهر می شود، و نتیجه نادرستی تنظیم پرش زن های (2) master /slave است. دیسک سخت باید به عنوان master و دیسک ران نوری باید به عنوان slave تنظیم شده باشد. بر روی چنین دیسک ران ها یا دیسک های سختی معمولاً یک نمودار یا جدول با علامت هایی مانند MA و SL و یا چیزی مشابه خواهید یافت. بلوک پرش زن را برای هر دیسک روی حالت درست ببرید. اگر پرش زن ها درست تنظیم شده باشند، یا شما از دیسک ران های Serial ATA استفاده کرده باشید، در این صورت احتمال دارد که یک عیب جزئی در دیسک ران نوری علت مسئله باشد. آن را حتی به صورت موقت تعویض کنید،‌و حل شدن مسئله را بررسی کنید.

پیام خطا:

Invalid product key.‍[Error code:0xC004F061]

ترجمه:

در حالی که یک نگارش ویندوز درست بر روی کامپیوتر شما حضور ندارد که از آن به ویندوز 7 ارتقا پیدا کند،‌ یک شماره سریال ( یا کلید محصول)(3) مخصوص یک نگارش ارتقای ویندوز 7 را تایپ کنید.

راه حل:

این پیام خطا ممکن است پس از آن که عملیات نصب ویندوز 7 را آغاز کنید و به صفحه Windows Activation برسید به نمایش درآید. یک پنجره Invalid Product Key خواهید دید که این کد خطا و شرحی از خطا را در خود دارد:
The Software Licensing Service Determined that this specified product key can only be used for upgrading ، not for clean installations.
گاهی بعضی از کاربران به جای خرید نگارش کامل ویندوز(full)، سهواً یک نگارش ارتقا( upgrade) را می خرند. هنگامی که یک نگارش ارتقای ویندوز را به اجرا در می آورید،به دنبال یک ویندوز نصب شده بر روی کامپیوتر می گردد. اگر آن را نیابد،‌این پیام خطا به نمایش در می آید. در چنین وضعیتی،‌ مایکروسافت از شما می خواهد که یک نگارش کامل ویندوز 7 را بخرید و نصب کنید.
مواردی نیز وجود دارد که شما از پیش یک نگارش ویندوز پیشین نصب شده را در کامپیوترتان دارید اما باز هم این پیام خطا به نمایش در می آید. به یاد داشته باشید که در بخشی از عملیات نصب ارتقایی ویندوز، برنامه نصاب به دنبال چند فایل ویژه در مکان هایی معین می گردد. فرض کنیم که نگارش ویندوز نصب شده شما خراب شده باشد و شما بعضی ازآن فایل ها یا همه آنها را حذف کرده باشید، و در چنین وضعیتی شروع به نصب ویندوز 7 می کنید. این فایل های کلیدی احتمالاً دیگر وجود ندارند و ویندوز 7 این پیام خطا را به نمایش در خواهد آورد.برای حل مسئله لازم است ابتدا نگارش ویندوز پیشین خود را از نو نصب کنید و سپس عملیات ارتقا به ویندوز 7 را انجام دهید.
بعضی از کاربران نیز ممکن است نگارش پیشین ویندوز خود را بر روی دیسکی به جز :C نصب کرده باشند. دیسک :C مکان پیش فرضی است که برنامه نصاب ارتقای ویندوز در آن به دنبال آن فایل های سیستمی می گردد. اگر ویندوز در اینجا نصب نشده باشد،‌هنگامی که ویندوز 7 از شما می پرسد که چه نوع نصبی را می خواهید انجام دهید لازم است که گزینه Custom(Advanced) را انتخاب کنید. سپس والیوم/ پارتیشنی را انتخاب کنید که نگارش ویندوز پیشین شما در آن نصب شده است و سپس Next را انتخاب کنید. هنگامی که پنجره Windows.old ظاهر شد روی OK کلیک کنید. از حالا به بعد دستورالعمل های نصب معمول ویندوز 7 را انجام دهید.

پیام خطا:

Windows could not search for new updates.Error code:80070422

ترجمه:

چیزی،‌ به احتمال زیاد یک سرویس،‌درویندوز نفوذ کرده است و سرویس Windows Automatic Updates را غیر فعال کرده است. یک تاکتیک متداول بدافزار(4) است، چون جلوی دریافت خودکار وصله های امنیتی ضد چنان بدافزارهایی را از سایت وب مایکروسافت می گیرد.

راه حل:

اولین دستور اداری در دنیای اداری و بازرگانی حذف هر نوع بدافزار از سیستم است. اگر از پیش یک ضد ویروس را به اجرا در آورده باشید، ممکن است لازم باشد که یک ضد ویروس دیگر را امتحان کنید،چون ضد ویروس های متفاوت می توانند تهدیدهای متفاوتی را شناسایی کنند. مایکروسافت نصب زدایی از ضد ویروس موجود را پیش از نصب یک ضد ویروس جدید توصیه می کند. فهرستی از ضد ویروس های توصیه شده برای ویندوز 7 را در سایت وب زیر می توانید بیابید:
http://www.microsoft.com/windows/antivirus-partners/windows-7.aspx
یا برنامه رایگان Malwarebytes را از سایت وب زیر دریافت کنید:
http://www.malwarebytes.org/
به هنگام اجرای یک بررسی کامل ویروسی باید در Windows Safe Mode باشید. حالت Safe Mode حالتی است که در آن فقط برنامه های پایه به اجرا در می آیند، و در نتیجه، مکان پنهان شدن ویروس ها کوچک تر می شود. برای ورود به Safe Mode، کامپیوتر را باز راه اندازی کنید و بیش از ظاهر شدن لوگوی ویندوز چند ثانیه کلید F8 را نگه دارید.
یادآوری: اگر لوگوی ویندوز را دیدید، به معنی آن است که کلید F8 را در زمان درست خود نگه نداشته اید و لازم است که دوباره کامپیوتر را باز راه اندازی کنید و از نو امتحان کنید.
این کار باید شما را به صفحه Advances Boot Options ببرد. Safe Mode را انتخاب کنید و کلید Enter را بزنید. سپس، دسک تاپ Safe Mode ویندوز 7 به نمایش در خواهد آمد. حال، نرم افزار ضد ویروس تان را به اجرا در آورید و اجازه دهید که یک بررسی سیستمی کامل را انجام دهد.
پس از ویروس زدایی توسط برنامه ضد ویروس، روی Start، System And Security، Control Panel و Administrative Tools کلیک کنید. روی Services کلیک دو- ضرب کنید و در صورت لزوم برای ادامه کار، گذرواژه مدیریت( administrator) را تایپ کنید.
آنگاه روی Background Intelligent Transfer Service در پنجره Services کلیک - دو ضرب کنید.

در منوی Startup Type واقع در برگه General گزینه Manual را انتخاب کنید و روی Apply کلیک کنید. اگر دکمه Start به رنگ خاکستری نباشد، روی آن کلیک کنید و روی OK کلیک کنید. دوباره در پنجره Services، به پایین بروید و روی Windows Event Log کلیک - دو ضرب کنید. در منوی پایین آمدنی Startup Type گزینه Automatic را انتخاب کنید، روی Apply کلیک کنید، در صورت امکان روی دکمه Start کلیک کنید، و روی OK کلیک کنید.

در پی آن، به مورد Windows Update در فهرست Services بروید. به دلیل خطای به وجود آمده این مورد احتمالاً روی Automatic میزان نشده باشد. اگر نشده باشد، آن را روی Automatic میزان کنید و اطمینان یابید که این سرویس راه اندازی شده است. روی OK برای خروج کلیک کنید. سرانجام، اگر یک سرویس برای Software Licensing در فهرست Services داشته باشید، اطمینان یابید که این مورد نیز روی Automatic میزان و راه اندازی شده است. پنجره Services را ببندید. Windows Update باید به طور عادی کار کند.

پیام خطا:

A Runtime Error has occurred .Do you wish to debug?

ترجمه:

این خطا را ممکن است در Internet Explorer 8 ببینید. خطای runtime در زمانی به وقوع می پیوندد که یک برنامه در حال اجراست، و ممکن است چند علت داشته باشد،مانند تداخل در بخش امور زمینه، مسائل حافظه، و بدافزار. آنچه ممکن است شما را به این وضعیت دچار کرده باشد کد یا قطعه برنامه ای است که این خطا را به وجود می آورد و پیام خطا از شما می پرسد که آیا می خواهید آن را رفع اشکال کنید یا نه. به احتمال زیاد،شما نمی خواهید، و بهترین کار آن است که جلوی این پاپ آپ های مبهم و آزار دهنده را بگیرید.

راه حل:

در IE8، روی Tools، و آنگاه Internet Options کلیک کنید، و به برگه Advanced بروید.به بخش Browsing در ناحیه Settings بروید. مربع کنار گزینه های زیر را تیک دار کنید:
Disable Script Debugging(Internet Explorer)
Disable Script Debugging(Other)
مربع کنار گزینه زیر را بدون تیک کنید:
Display A Notification About Every Script Error
روی Apply و سپس روی OK کلیک کنید.

برای این که اصلاحات تان اثر کنند ممکن است لازم باشد که Internet Explorer را از نو به اجرا در آورید. اگر یک صفحه وب را از نو بازکنید و باز هم همان کژ کاری ها رخ بدهد،ممکن است مسئله مربوط به آن صفحه یا سایت وب باشد. برای آزمایش، این صفحه یا سایت را از طریق یک کامپیوتر دیگر باز کنید.

پیام خطا:

Check your backup. A shadow copy could not be created.Please check "VSS" and "SPP" application event logs for more information. Details: The writer experienced a non-transient error. If the backup process is retried, the error is likely to reoccur.[Error code:0x81000019]

ترجمه:

یک نسخه سایه( shadow copy) یک عکس فوری از داده ها است که ویندوز به عنوان یک نسخه پشتیبان دستی یا خودکار تهیه می کند. بخشی از یک سرویس ویندوز به نام VSS(5) است و به هنگام اجرای برنامه پشتیبان گیری توکار ویندوز برای اطمینان یافتن از این که داده ها در وسط یک عملیات پشتیبان گیری تغییر نمی کنند به کار می رود. اگر ویندوز 7 نتواند یک نسخه سایه بسازد،دراین صورت عمل پشتیبان گیری با این پیام خطا متوقف می شود.

راه حل:

با فرض این که از پیش فضای کافی بر روی دیسک مقصد برای ساخت یک نسخه سایه دارید، دو راه حل برای این مسئله وجود دارد. برای اولی، به فهرست Services در ناحیه Administrative Tools از Control Panel که در بالا توضیح داده شد بروید. دو سرویس، Volume Shadow Copy و SPP Notification Service وجود دارد که باید بررسی کنید. به هر دو بروید و اطمینان یابید که Startup Type آنها روی Automatic(Delayed Start) میزان شده است. همچنین اگر دکمه Start به رنگ خاکستری نباشد روی آن کلیک کنید . روی Apply و سپس روی OK کلیک کنید.
اگر هر دو سرویس از پیش درست میزان شده باشند،علت احتمالی بعدی سیستم فایل دیسک مقصد است. این خطا اغلب به هنگامی رخ می دهد که بخواهید در یک ذخیره گر اکسترنال پشتیبان گیری کنید، هر چند، ممکن است برای ذخیره گرهای اینترنال نیز رخ بدهد. اگر ذخیره گر مقصد با استفاده از سیستم فایل های FAT یا FAT32 فرمت شده باشد، علت مسئله واضح است. خوشبختانه، تبدیل به سیستم فایل جدیدتر NTFS نسبتاً آسان است.

یاد آوری و احتیاط:

پیش از اجرای عمل تبدیل، حتماً از همه داده های ضروری خود در ذخیره گر مقصد پشتیبان گیری کنید.
برای تبدیل یک ذخیره گر، روی All Programs، Start و Accessories کلیک کنید. روی Command Prompt کلیک - راست کنید و Run As Administrator را انتخاب کنید. در نشانه فرمان، عبارت CONVERT X: /FS:NTFS را تایپ کنید، که در آن X حرف نماینده ذخیره گری است که قصد دارید سیستم فایل آن را تغییر بدهید. کلید Enter را بزنید. ویندوز به شما خواهد گفت که در حال حاضر چه سیستم فایلی بر روی ذخیره گر به کار رفته است و از شما خواهد خواست که یک نام والیوم( volume)، یعنی نامی برای آن ذخیره گر تایپ کنید.( اگر کلید Enter را بدون تایپ کردن یک نام بزنید، ویندوز این والیوم را Local Disk خواهد نامید.) پس از این کار، ویندوز به طرف تبدیل ذخیره گر خواهد رفت و هنگامی که این کار را انجام دهد به شما پیغام می دهد. ذخیره گر و یا سیستم را باز راه اندازی کنید تا دریابید که آیا مسئله حل شده است یا نه.

پیام خطا:

BitLocker Drive Encryption cannot be used because critical BitLocker system files are missing or corrupted.Error code: 0x81000031

ترجمه: BitLocker

فناوری رمزنگاری در سطح دیسک و یک برنامه توکار ویندوز 7 نگارش های Enterprise و Ultimate است که برای قفل گذاری و خصوصی نگه داشتن اطلاعات کاربر طراحی شده است. چون BitLocker Wizard یک بخش مهم به نام Windows RE (Recovery Enviroment) را به یک ذخیره گر مقصد اکسترنال انتقال داده است این پیام خطا به هنگامی رخ می دهد که بخواهید در آن ذخیره گر اکسترنال پشتیبان گیری کنید. نسخه پشتیبان و Windows RE نمی توانند به طور همزمان بر روی یک والیوم حضور داشته باشند.

راه حل:

به یک دیسک تعمیر سیستم ویندوز 7 نیاز دارید. روی Start کلیک کنید، مکان نما را روی کادر جستجو ببرید، و عبارت create a system repair disc را تایپ کنید. گزینه Create A System Repair Disc باید تحت Programs در پنجره ای که به نمایش در می آید ظاهر شود. آن را انتخاب کنید.

به یک دیسک ران نوری رایتر و یک دی وی دی خام نیاز دارید. دی وی دی خام را در دیسک ران قرار دهید و در منوی پایین آمدنی مورد دیسک ران نوری را انتخاب کنید و روی Create Disc کلیک کنید. در حالی که ذخیره گر مقصد اکسترنال وصل و فعال است،روی All Programs، Start و Accessories کلیک کنید. روی Command Prompt کلیک - راست کنید و Run As Administrator را انتخاب کنید. در نشانه فرمان C:\Windows\System32\، فرمان زیر را تایپ کنید:

REAgentC.exe /disable

کلید Enter را بزنید و سپس ذخیره گر اکسترنال مقصد را از کامپیوتر جدا کنید. دوباره در نشانه فرمان C:\Windows\System32\، فرمان زیر را تایپ کنید:

REAgentC.exe /enable

علت آن که ما دیسک بازسازی را ساختیم آن است که ویندوز 7 ممکن است در اجرای این فرمان ها عیب پیدا کند. اگر چنین شد،سیستم را با دیسک نجات باز راه اندازی کنید و دستورالعمل های روی صفحه نمایش را انجام دهید. سرانجام، ذخیره گر مقصد را از نو وصل کنید، و حالا باید برای نسخه های پشتیبان شما درست کار کند.

پی نوشت ها :

1)Advanced Technology Attachment
2)jumper
3)product key
4)malware
5)Volume Shadow Copy Service

منبع:نشریه ریز پردازنده، شماره 190.

Task Manager در ویندوز 7

Task Manager در ویندوز 7

مایکروسافت تغییرات گسترده ای را در ویندوز 7 نسبت به ویندوزهای ماقبل آن به وجود آورده است؛یکی از تغییرات قابل توجه، شکل جدید و کاملاً متفاوت Task Manager است. Task Manager حالا سگ نگهبان کل کامپیوتر شده است، و صرفاً به تکالیف نگهداری دیسک سخت نمی پردازد. همه چیزهایی را زیر نظر می گیرد که در داخل میزکار( Desktop) رخ می دهد، و روی فعالیت شبکه،‌ و همه برنامه هایی که در زیر سطح ویندوز اجرا می شود نیز نظارت دارد.

آرایشی کاملاً تازه

در نگارش های قدیمی ویندوز، کاربران زمانی Task Manager را با زدن ترکیب کلیدی CTRL-ALT-DELETE فراخوانی می کردند که اشکالی به وجود می آمد_ مثلاً هنگامی که برنامه ای اجرای خود را متوقف می کرد.
زدن همزمان این سه کلید یک پنجره را به نمایش در می آورد که به کاربر امکان می داد که اجرای یک برنامه مسئله دار( Not Responding) را متوقف کند، یا اصلاً کامپیوتر را از اول راه اندازی کند.Task Manager در ویندوز 7 نیز این نقش را بازی می کند. خوشبختانه، به دلیل پایداری خوب این سیستم عامل،‌ احتمالاً هرگز نیازی به زدن کلید سخت افزاری reset( باز نشان) نخواهید داشت. زدن ترکیب کلیدی CTRL-ALT-DELETE در ویندوز 7 Task Manager را مستقیماً بار نمی کند، بلکه صفحه ای حاوی چند گزینه مختلف را به نمایش در می آورد که یکی از آنها گزینه Start Task Manager است. انتخاب گزینه Start Task Manager، برنامه Task Manager را به اجرا در می آورد. در گوشه پایین - راست این صفحه آیکن گزینه های Shut Down جای دارد.

نکته مهم 1:

ترکیب کلیدی CTRL-ALT-DELETE در ویندوز 7 مستقیماً Task Manager را به اجرا در نمی آورد،‌ در مقابل، زدن این ترکیب کلیدی صفحه ای حاوی گزینه های زیر را باز می کند:
Lock This Computer
Switch User
Log Off
Change a Password
Start Task Manager

نکته مهم 2:

در ویندوز 7 زدن ترکیب کلیدی Ctrl+ Shift+ Esc، یا کلیک- راست روی نوار تکلیف ( Taskbar) و انتخاب گزینه Start Task Manager، مستقیماً برنامه Task Manager را به اجرا در می آورد.
Task Manager کمک می کند که سیستم در حالت درست بماند. اگر برنامه ای از پاسخ در بماند،آن را می توانید از طریق Task Manager ببندید، و کامپیوتر به سایر کارهای خود طبق معمول ادامه خواهد داد، بدون بروز ضربه های جدید یا نیاز به باز نشانی ( reset) سیستم. اما اگر در جستجوی عملیات خودکار سازی اجرای بعضی از برنامه ها باشید که نگارش های قبلی Task Manager فراهم می ساختند، مجبورید که به Control Panel بروید، روی System And Security کلیک کنید، روی Administrative Tools، و بعد روی Scheduled Tasks کلیک کنید.

ورود.

برای دستیابی Task Manager، کلید ترکیبی Ctlr+ Shift+ Esc را بزنید، یا روی نوار تکلیف ( Taskbar) کلیک - راست کنید و گزینه Start Task Manager را انتخاب کنید. این کار پنجره جدیدی را باز خواهد کرد. اکثر گزینه های منوی اصلی برای همه صفحات Task Manager استاندارد است. بعضی از آنها، مانند منوی View، با انتخاب هر برگه ( Tab) تغییر می کنند.
برای به هنگام سازی هریک از داده های Task Manager در هر موقعیتی، روی منوی View کلیک کنید و Refresh Now را انتخاب کنید. برای تغییر دادن سرعت یا فرکانسی که داده های Task Manager در آن به طور خودکار به هنگام می شوند، روی منوی View کلیک کنید، به Update Speed اشاره کنید، و روی فرمانی که مایل هستید کلیک کنید. سرعت به هنگام سازی Task Manager چهار تنظیم دارد: High( دو بار در ثانیه)، Normal( یک بار در هر دو ثانیه)، Low( یک بار در هر چهار ثانیه)، و Paused( به طور خودکار به هنگام نمی شود).

صفحه Applications

پنجره Task Manager در ویندوز 7 به شش برگه اصلی تقسیم می شود.

ما به این نتیجه رسیدیم که صفحه Applications مهم ترین بخش Task Manager برای اکثر کاربران خانگی ویندوز است. این بخش از Task Manager به شما امکان می دهد که ببینید در هر زمان کدام برنامه ها بر روی کامپیوتر شما در حال اجرا هستند و وضعیت برنامه ها چگونه است( Running است یا Not Responding).
یک امکان جدید Task Manager توانایی آن برای رفتن مستقیم از یک برنامه فعال به یک برنامه فعال دیگر است. برای رفتن به یک برنامه دیگر، روی برنامه ای کلیک کنید که می خواهید جلوی صحنه بیاورید و بعد روی دکمه Switch To کلیک کنید.

Task Manager جدید همچنین به شما امکان می دهد که یک برنامه را با کلیک کردن روی دکمه New Task و پیدا کردن برنامه ای که می خواهید راه اندازی کنید مستقیماً در Task Manager به اجرا در آورید. اساساً، دکمه New Task روشی شبیه به فرمان Run در پوشه Accesories در منوی Start فراهم می سازد.

سومین دکمه ای که در پایین صفحه Applications خواهید یافت دکمه End Task است. استفاده از این دکمه به شما امکان می دهد که هر تکلیف ( Task) مورد انتخاب خود را متوقف کنید. با توجه به پایداری خوب ویندوز، Task Manager برنامه های مسئله دار را بسیار بهتر از نگارش های قبلی ویندوز خاتمه می دهد. طراحی ویندوز 7 چنان است که باعث شده است ضربه های پدیدآورنده صفحه آبی مرگ(1) به گذشته تعلق داشته باشند، یا دست کم بسیار نامعمول شوند.
در برگه Applications، همچنین می توانید منوی Windows را دستیابی کنید، که به شما امکان می دهد که موارد Minimize، Maximize، Tile Vertically، Tile Horizontally، Bring to Front، یا Cascade را برای همه پنجره های برنامه های باز خود انتخاب کنید. گزینه آخر در آن منو، Bring to Front، به شما این امکان را می دهد که یک برنامه در حال اجرا را در صفحه Applications انتخاب کنید و آن را جلوی همه پنجره های برنامه های باز دیگر بیاورید.

نوار وضعیت در پایین، تعداد Processهای در حال اجرا بر روی کامپیوتر، در صد استفاده از CPU( CPU Usage)،‌و درصد استفاده از حافظه سیستم( Physical Memory) را نمایش می دهد( برای اطلاعات بیشتر به بخش « کارایی» نگاه کنید).

برگه Processes

برگه Processes در Task Manager در عمل به شما امکان می دهد که ببینید پردازنده شما چه کاری انجام می دهد. هر پراسس ( Process) بخشی از یک برنامه، و یک فایل قابل اجرا است. این برگه اطلاعاتی درباره میزان استفاده از سی پی یو(2) و حافظه،‌خطاهای پیجینگ(3) ( وقتی رخ می دهد که برنامه داده هایی را درخواست می کند که در حافظه مجازی(4) موجود نیست)، فهرست اقدامات ( handle counts؛ فهرست کارهای داخلی برای کامپیوتر)، و چند پارامتر دیگر را نمایش می دهد.

برای مرتب کردن فهرست پراسس هایی که در صفحه Processes هستند، کافی است روی عنوان ستون مورد نظر خود کلیک کنید. همچنین می توانید روش مرتب کردن یا سورت( sort) را با کلیک کردن روی عنوان ستون برای بار دوم برعکس کنید. افزون بر این،‌برای این که مشخص کنید که مایلید کدام ستون ها نمایش داده شوند منوی View را در این برگه می توانید به کار ببرید. عنوان ها را بسته به اطلاعاتی که در جستجوی آنها هستید انتخاب کنید. برای مشخص کردن عنوان های ستون تکلیف در صفحه Processes، روی منوی View و سپس Select Columns کلیک کنید. در پی آن، مربع های تیک زنی کنار عباراتی را که می خواهید به صورت عنوان های ستون ظاهر شوند انتخاب یا تیک دار کنید،‌ و روی OK کلیک کنید.

ترتیب اهمیت.

یکی از خصوصیات ممتاز Task Manager توانایی آن برای تغییر دادن ارجحیت یک برنامه در حال اجرا است. هر ارجحیت( priority) ترتیبی است که در آن کامپیوتر منابع خود را تخصیص می دهد. یک برنامه با ارجحیت بالا سریع تر اجرا می شود چون کامپیوتر منابع بیشتری را به آن اختصاص می دهد.
برای دیدن ارجحیت برنامه های در حال اجرا،‌ برگه Processes را انتخاب کنید. سپس، در منوی View گزینه Select Columns را انتخاب کنید. در پنجره Select Columns، مربع کنار Base Priority را تیک دار کنید، و روی OK کلیک کنید. برای تغییر دادن ارجحیت یک برنامه در حال اجرا در پنجره پراسس ها، روی آن برنامه کلیک - راست کنید،‌ به Set Priority در منویی که ظاهر می شود اشاره کنید،‌و روی سطح ارجحیت مورد نظر خود کلیک کنید. تغییر دادن ارجحیت یک پراسس(‌بسته به این که سطح ارجحیت را افزایش داده اید یا کاهش) می تواند آن را سریع تر یا آهسته تر کند، اما به گونه ای معکوس می تواند روی کارایی سایر پراسس ها تأثیر بگذارد.

امکان خاتمه دادن به یک پراسس در Task Manager با امکان خاتمه دادن عملی یک برنامه متفاوت است. هر برنامه ممکن است شامل یک یا چند پراسس یا فایل EXE باشد.
یک پراسس خاص را با کلیک کردن روی آن پراسس و کلیک کردن روی دکمه End Process می توانید خاتمه بدهید. به یاد داشته باشید که هرگاه به اجرای یک پراسس خاتمه می دهید داده های ذخیره نشده مربوط به آن پراسس را از دست خواهید داد.
اگر به یک سرویس سیستم خاتمه بدهید، بخشی از سیستم ممکن است درست عمل نکند. یک روش کم مسئله تر می تواند خاتمه دادن به یک پراسس و همه پراسس هایی باشد که مستقیماً یا به طور غیر مستقیم به وسیله آن سرویس ساخته می شوند.
این کار را با انتخاب برگه Processes، کلیک - راست کردن روی پراسسی که می خواهید خاتمه یابد،و کلیک کردن روی End Processes Tree انجام دهید. یک پنجره هشدار ظاهر می شود تا از شما تأیید بگیرد که می خواهید به پراسس انتخاب شده و به همه پراسس هایی که مستقیماً یا به طور غیر مستقیم به وسیله آن راه اندازی می شوند خاتمه بدهید. برای برنامه هایی که به یک باره از چند برنامه مرتبط با هم استفاده می کنند، مانند برنامه Outlook، گزینه End Processes Tree به همه برنامه های اصلی و برنامه های فرعی مرتبط با آن پراسس خاتمه خواهد داد.

Task Manager اختصاص دادن یک پراسس خاص به یک پردازنده( processor) خاص را برای کاربران آسان می سازد( این ویژگی فقط مربوط به کامپیوترهایی است که از دو یا چند پردازنده استفاده می کنند). در برگه Processes، روی دکمه Show processes from all users کلیک کنید، روی پراسسی که می خواهید یک پردازنده خاص را به آن نسبت بدهید کلیک کنید، روی Set Affinity ( تنظیم وابستگی) از منویی که ظاهر می شود کلیک کنید، و سپس روی یک یا چند پردازنده کلیک کنید.

با وجود این،باید آگاه باشید که استفاده از فرمان Set Affinity، اجرای برنامه یا پراسس را به پردازنده انتخاب شده محدود می کند و ممکن است کارایی کلی را کاهش بدهد.

برگه Performance

برگه Performance به شما امکان می دهد که ببینید کامپیوترتان چقدر مشغول است. این کار را با نشان دادن نمودارهای نشان دهنده میزان استفاده از سی پی یو و حافظه انجام می دهد. نمودار میله ای Memory مقدار حافظه مورد استفاده را نشان می دهد،‌ و نمودار خطی تکمیلی آن، Physical Memory Usage History، مقدارحافظه مورد استفاده را در طول زمان نشان می دهد. نرخ نتایجی که در نمودار به نمایش در می آید به مقداری بستگی دارد که برای Update Speed در منوی View انتخاب می کنید.
نمودار CPU Usage به شما می گوید که پردازنده چقدر مشغول است،‌ و درصد زمانی را که کار می کند نشان می دهد. اگر کامپیوتر شما آهسته کار می کند،این نمودار ممکن است مقدار درصدی بالاتری را نشان دهد. نمودار متناظر، نمودار CPU Usage History است.

این نمودار نشان می دهد که سی پی یو در طول زمان چقدر مشغول بوده است. نمونه برداری ای که در نمودار نمایش داده می شود به مقداری بستگی دارد که برای Update Speed در منوی View انتخاب می کنید.
گذشته از نمودارها، صفحه Performance تحت کادر System همچنین مقادیر کل Threads، Handles، و Processes را ردیابی می کند که بر روی کامپیوتر شما اجرا می شوند. Threadها بخش هایی از یک برنامه هستند که می توانند مستقل از سایر بخش ها اجرا شوند. handle صرفاً یک یادداشت برای کامپیوتر است که به آن می گوید که بخش های مختلف برنامه ها در کجای حافظه قرار دارند. این سه قطعه از اطلاعات،‌ درکنار هم، می توانند به کاربران با تجربه کمک کنند که سطح مشغولیت کامپیوتر خود را اندازه بگیرند.

ردیاب حافظه.

Commit( که بر حسب مگابایت تعیین می شود) حافظه ای است که برای برنامه ها و سیستم عامل تخصیص می یابد. نظر به این که بخشی از حافظه در فایل پیجینگ ( paging)، که حافظه مجازی ( virtual memory) نامیده می شود، کپی می شود، مقدار فهرست شده ممکن است در عمل از حداکثر حافظه فیزیکی تجاوز کند.
مقدار مربوط به Total تحت Physical Memory، که RAM نیز نامیده می شود،‌ مقدار واقعی حافظه نصب شده در کامپیوتر شماست. در Physical Memory، مورد Available نشان دهنده مقدار حافظه آزادی است که پی سی می تواند استفاده کند. مورد Cached مقدار حافظه فیزیکی فعلی مورد استفاده فایل پیجینگ را نشان می دهد.
آخرین آماری که این پنجره نشان می دهد Kernel Memory است. این حافظه به وسیله هسته( Kernel؛ بخش مرکزی سیستم عامل) و برنامه های رانش گر( device driver؛ برنامه هایی که به صورت مترجم هایی بین کامپیوتر و سخت افزار متصل به آن عمل می کنند) استفاده می شود. اطلاعات Paged مقدار داده هایی است که می توانند در فایل پیجینگ کپی شوند، که به این وسیله حافظه فیزیکی را آزاد می سازند. Nonpaged داده هایی است که در حافظه فیزیکی مقیم می مانند و در فایل پیجینگ کپی نخواهند شد. اگر روی منوی View کلیک کنید،‌نمودار CPU History را می توانید به گونه ای تغییر بدهید که با کلیک کردن روی Show Kernel Times بتوانید فعالیت هسته را ببینید.خطوط قرمز روی نمودارهای CPU Usage و CPU Usage History فعالیت هسته یا کرنل را نشان می دهند.
برای این که روی مصرف منابع کامپیوترتان نظارت داشته باشید روی دکمه Resource Monitor می توانید کلیک کنید.

برگه Users

برگه Users کاربرانی را نشان می دهد که وارد کامپیوتر شده اند. در نمودار اطلاعاتی واقع در صفحه Users، ستون User نام کامپیوتر و نام کاربر فعلی را نشان می دهد. ID یک شناسه عددی را برای نشست فعلی کامپیوتر به نمایش در می آورد. Status حالت فعلی یک نشست است: Active( فعال)، یا Disconnected( قطع).
عنوان Session( نشست یا جلسه) نام همه جلسه های در حال اجرای کامپیوتر را نشان می دهد. به طور معمول، کامپیوتر شما به عنوان Console فهرست خواهد شد، اما اگر بر روی یک شبکه باشید، هر کامپیوتر متصل به شبکه شما، طبق سطح و نوع فعالیت آن فهرست خواهد شد. Client Name، سایر کامپیوترهایی را فهرست می کند که از راه دور در آن جلسه شرکت دارند. در پایین این پنجره، گزینه های Log Off، Disconnect یا Send Message را دارید. با این همه، فقط وقتی می توانید پیام بفرستید که نام سایر کاربران فهرست شده باشد.

کاربردهای بیشتر،قدرت بیشتر

Task Manager در ویندوز 7 دنیایی از اطلاعات را با یک روش دسترسی آسان فراهم می سازد. با محافظ های قدرتمندی که در برابر ضربه ها دارد،‌برنامه های مسئله دار را بدون نیاز به راه اندازی مجدد کامپیوتر می توانید ببندید. با آن که بسیاری از کاربران، اکثراطلاعات واقع در Task Manager را بیهوده و عجیب می دانند، کاربران حرفه ای از کنترلی که این گزینه های جدید برای آنها فراهم می کنند بسیار راضی هستند. به هر روی، Task Manager یک دلیل مهم قدرت ویندوز 7 است.

پی نوشت ها :

1)Blue Screen of Death
2) CPU
3)paging fault
4) virtual memory

منبع:نشریه ریز پردازنده، شماره 190.

تعمیر سیستم با System Restore

تعمیر سیستم با System Restore

برنامه سودمند System Restore به بسیاری از کاربران امکان داده است که خارج از توانایی های فنی خود بتوانند یک مسئله جدی کامپیوتری را تعمیر کنند. هرگاه یک گیر نرم افزاری، یک اشکال برنامه ای، یا یک خطای کاربری سبب خرابی سیستم عامل بشود، این برنامه سودمند به آسانی می تواند آسیب به وجود آمده را فقط با چند کلیک حل کند.
System Restore همچون یک برنامه پشتیبان گیری(1)، از داده های ویژه ای که بر روی دیسک سخت ذخیره شده است کپی برداری می کند. اما برخلاف نرم افزارهای پشتیبان گیری، این برنامه ویندوز طوری طراحی شده است که فایل های کپی برداری شده را بر روی همان وسیله ای ذخیره کند که از روی آن کپی برداری کرده است.
هدف System Restore نیز خیلی متفاوت است. برنامه های پشتیبان گیری مرسوم می توانند نسخه هایی از فایل های شخصی شما_ یا حتی کل دیسک سخت شما( در حالت برنامه های پشتیبان گیری آینه سازی از دیسک)_ را بازگردانی یا بازذخیره (2) کنند. در مقابل، System Restore طوری طراحی شده است که بدون آن که به فایل های شخصی ای که شما پس از پشتیبان گیری ساخته اید یا اصلاح کرده اید دست بزند ویندوز، رانش گرها(3)، و برنامه های کاربردی را به یک حالت سالم و پیشین- که نقطه بازگردانی یا restore point نامیده می شود_ « بازگردانی» کند. توجه کنید که System Restore برنامه های کاربردی ای را که پس از زمان تهیه نقطه بازگردانی نصب کرده اید حذف خواهد کرد؛ در حقیقت، بعضی از کاربران با این روش، خود را از دست برنامه های مسئله دار آزاد می کنند.
با آن که System Restore یک درمان کامل نیست آن قدر کارآمد بوده است که در دهه گذشته بتواند جلوی میلیون ها مراجعه به تعمیرگاه ها به دلیل عیب فنی را بگیرد. در حقیقت، بسیاری از کاربران فقط هنگامی که System Restore نمی تواند مسئله آنها را حل کند به تعمیرگاه مراجعه می کنند.
System Restore همچون بسیاری از برنامه های دیگر توکار ویندوز از اولین حضور خود در ویندوز میلنیم تکامل یافته است. ویندوز 7 انتخاب نقطه بازگردانی درست را به هنگامی که می خواهید یک مسئله _ مثلاً یک نصب زدایی معیوب یا خرابی یک رانش گر_ را حل کنید آسان کرده است.
به امکانات System Restore در این مقاله نگاه خواهیم انداخت، و ابتدا امکانی را بررسی خواهیم کرد که احتمالاً بیشترین استفاده را دارد: بازسازی.
حتی اگر با System Restore در نگارش های پیشین ویندوز آشنا باشید، بهتر است امکانات System Restore در ویندوز 7 را بشناسید.

چگونه سیستم عامل را بازگردانی کنیم

هرگاه پس از آن که یک برنامه کاربردی جدید را نصب کرده باشید کامپیوترتان به مسئله هنگ شدن های تصادفی مبتلا شود یا پیوسته پیام خطا صادر کند، منطقی ترین کار آن است که از آن برنامه نصب زدایی(4) کنید. اما اگر عملیات نصب زدایی با موفقیت انجام نشود، ممکن است کامپیوترتان را در وضعیت عجیبی بیابید که در آن نه شما می توانید آن را از نو نصب کنید، و مسئله به وجود آمده همچنان باقی می ماند.
اگر روش های منطقی کارگر نیفتاد، سراغ System Restore بروید. و اگر مثلاً حدس می زنید که در کامپیوترتان پس از یک جلسه ارتباط با اینترنت نوعی بدافزار(5) سرایت کرده باشد، System Restore می تواند کمک کند( البته، پس از یک بررسی کامل با یک برنامه ضد ویروس خوشنام).System Restore به طور پیش فرض بر روی یک سیستم ویندوز7 مرسوم کار می کند.
برای شروع، روی Accessories، All Programs، Start و System Tools، و System Restore کلیک کنید.
در پاره ای از موارد، ممکن است گزینه هایی با برچسب Recommended Restore یا Choose A Diffrent Restore Point ببینید. در این صورت، هرکدام را که انتخاب کردید، روی Next کلیک کنید. اگر هیچ گزینه ای ندیدید یا Choose A Diffrent Restore Point را انتخاب کردید، گزینه Show More Restore Points را خواهید دید که در کنار خود یک مربع تیک زنی دارد. روی آن کلیک کنید تا به ویندوز7 بگویید که همه کارت هایش را روی میز بگذارد. هر مورد، که مهر تاریخ دقیق روز و ساعت ساخته شدن را دارد، نماینده یک مقصد برای ماشین زمان مجازی System Restore است.
System Restore در ویندوز 7 در مقایسه با ویندوزهای قبل از خود اطلاعات بیشتری درباره نقطه های بازگردانی فراهم می سازد. روزآمدکننده ها، برنامه های کاربردی، و رانش گرهایی را که در فاصله زمانی ساخته شدن نقطه بازگردانی تا به حال نصب شده اند یا تغییر کرده اند فهرست می کند. روی یک نقطه بازگردانی کلیک کنید و سپس روی Scan For Affected Programs کلیک کنید.
از اطلاعاتی که به نمایش در می آید برای انتخاب یک نقطه بازگردانی مناسب بهره بگیرید. به عنوان مثال، اگر مسئله شما پس از نصب یک فایل روزآمد کننده برای یک برنامه کاربردی سرور رسانه ها آغاز شده باشد، باید آخرین نقطه بازگردانی ای را انتخاب کنید که آن برنامه کاربردی را در فهرست برنامه ها و رانش گرهایی به نمایش در می آورد که حذف خواهند شد. کاربران کهنه کار قدر این اطلاعات اضافی را خوب می دانند، که گرایش محتاطانه به انتخاب یک نقطه قدیمی تر را کاهش می دهد.
هنگامی که آماده بازگشت به یک نقطه بازگردانی شدید، روی Next و Finish کلیک کنید. سرانجام، برای تأیید روی Yes کلیک کنید. این عملیات مدتی طول خواهد کشید و احتمالاً کامپیوتر را باز راه اندازی خواهد کرد. عملیات حساسی است، پس تا زمانی که دسک تاپ ویندوز 7 با یک پیام درباره نتایج بازگردانی به نمایش در نیاید، وقفه ای در کار کامپیوتر به وجود نیاورید.

چگونه یک نقطه بازگردانی برپا کنیم؟

ویندوز به طور خودکار گاه و بی گاه، مثلاً پیش از آن که یک برنامه یا یک روزآمد کننده ویندوز را نصب کنید، یک نقطه بازگردانی جدید می سازد. بعضی از برنامه های کاربردی نیز پیش از اجرای کارهای حساس یک نقطه بازگردانی می سازند. با این همه، شما نیز ممکن است بخواهید پیش از آن که یک عمل داده ای خطرناک انجام بدهید، مثلاً رجیستری (6) را تغییر بدهید، یا عملی را انجام بدهید که احتمال خطا در آن وجود دارد، مانند تغییر دادن تنظیم های شبکه، خودتان می توانید یک نقطه بازگردانی بسازید. اگر یک نقطه بازگردانی با نامی گویا، مثلاً « Before Video Card Driver Upgrade» بسازید، در صورتی که اوضاع به مراد شما تغییر نکند و مسئله به وجود بیاید یک راه آسان برون رفت از مسئله در دسترس خواهید داشت.
برای این کار، پانل تنظیم های System Restore را باز کنید. ابتدا، با زدن کلید ترکیبی نشان ویندوز و PAUSE(+ PAUSE)، یا با کلیک کردن روی System And Security، Control Panel،Start و System پنجره System Properties را باز کنید. روی لینک System Properties کلیک کنید، تا به مخزن و مکان بسیاری از تنظیم های System Restore دسترسی پیدا کنید.( ما از این بخش برای بقیه دستورالعمل های این مقاله بهره خواهیم گرفت.)
برای ساخت یک نقطه بازگردانی جدید، روی Create کلیک کنید. سپس، یک نام یا عبارت گویا برای عکس فوری ای که از سیستم تهیه می کنید در کادر فراهم شده تایپ کنید، مانند عبارت « Pre-Photo Editing Software Install». روی Create و روی Close کلیک کنید. در پی آن، در صورتی که کارهای شما سبب عیب در ویندوز شود، برای بازگرداندن کامپیوتر به وضعیت سالم پیشین براساس نقطه بازگردانی که پیشتر ساخته اید می توانید از دستورالعمل های بخش «چگونه بازگردانی کنیم» بهره بگیرید.

تنظیم های دیگر

بی تردید، سودمندی System Restore بی هزینه نباید باشد. به عنوان مثال، بخش کوچکی از قدرت پردازنده کامپیوتر را به خود اختصاص می دهد، اما اگر از یک کامپیوتر ساخته شده در چند سال اخیر بهره می گیرید نباید متوجه تأثیر این برنامه بر روی توان پردازشی کامپیوتر شوید.
محسوس ترین اثر System Restore بر روی کامپیوتر در فضای دیسک سختی است که مصرف می کند. این برنامه برای ذخیره فایل های بسیار بزرگ، به طور پیش فرض مقداری از ظرفیت هر پارتیشن(7) دیسک سخت را به خود اختصاص می دهد. برنامه System Restore تا زمانی که فضای اختصاصی خود را پر نکرده باشد طبق معمول خودش نقطه بازگردانی می سازد. به محض پر شدن این فضا، هر بار که می خواهد یک نقطه بازگردانی جدید بسازد قدیمی ترین نقطه( های ) بازگردانی را حذف می کند.
هریک از عملیات System Restore زیر تأثیر خودش را بر روی دیسک سخت می گذارد.

تنظیم فضای دیسک برای نقطه های بازگردانی.

تغییر دادن مقدار فضای دیسک اختصاصی System Restore در ویندوز آسان است. به طور آرمانی، بین فضای قابل استفاده کافی در دیسک سخت و تعداد نقطه های بازگردانی قابل دستیابی باید توازنی را به وجود بیاورید.
هر چه فضای اختصاصی System Restore بزرگ تر باشد قادر خواهید بود که در صورت نیاز به یک نقطه بازگردانی قدیمی تر، مثلاً به جای دیروز به دو هفته پیش باز گردید. با این همه، حتماً نمی خواهید که فضای با ارزش ذخیره را به نقطه های بازگردانی باستانی ای اختصاص بدهید که چند ماه عمر دارند. البته، ممکن است به یک دلیل خاص بخواهید که چنین رجعتی به گذشته داشته باشید، اما در این صورت مجبور خواهید بود که وقت فراوانی را برای نصب روزآمدکننده ها و برنامه های به تازگی نصب شده خود اختصاص بدهید.
تحت برگه System Protection در پنجره System Properties، روی یک پارتیشن کلیک کنید تا انتخاب ( های لایت) شود.
سپس، روی Configure کلیک کنید. به شاخص متحرک Max Usage در ناحیه Disk Space Usage توجه کنید. این شاخص را از طریق موش کشی به یک نقطه جدید ببرید؛ حداکثر اندازه قلمرو System Restore را بر حسب گیگابایت و به صورت درصد فضای کل خواهید دید. توجه داشته باشید که اگر ظرفیت System Restore را به کمتر از مقدار Current Usage کاهش بدهید، نقطه های بازگردانی قدیمی موجود را حذف خواهید کرد. برای مؤثر کردن تغییر روی Apply کلیک کنید، و سپس روی OK کلیک کنید. هنگامی که روی Apply کلیک کنید،‌بلافاصله این تغییر انجام خواهد گردید.

حذف همه نقطه های بازگردانی.

یک حرف نماینده یک دیسک را در فهرست Protection Settings انتخاب کنید، روی Configure کلیک کنید و سپس روی دکمه Delete در پایین پنجره کلیک کنید.
یک دلیل حذف کردن همه نقطه های بازگردانی System Restore می تواند آن باشد که بخواهید از شر بدافزارهایی رها شوید که برنامه ضد ویروس شما نمی تواند آنها را حذف کند. گاهی نیز چون دیسک سخت پر می شود و جا برای ذخیره داده های جدید کم است می توان نقطه های بازگردانی را حذف کرد. اما به یاد بسپارید که کارایی اکثر سیستم های ویندوز با رسیدن دیسک سخت به یک یا دو گیگابایت آخر آزاد خود به شدت کاهش می یابد . از این روی، باز کردن جا با حذف نقطه های بازگردانی را یک راه حل موقتی در نظر بگیرید و در اولین فرصت ممکن یک دیسک سخت جدید اضافه کنید،‌یا دیسک سخت موجود را با یک دیسک سخت پر ظرفیت تر تعویض کنید.

فعال یا غیر فعال کردن System Restore.

اگر یک کامپیوتر قدیمی دارید، و برای کارآمدتر کردن آن مجبورید بارهایی را که اضافه می دانید از دوش آن بردارید، غیر فعال کردن System Restore می تواند تعدادی از چرخه های پردازنده (CPU) و بخشی از فضای دیسک سخت را آزاد کند. افزون بر این، کاربرانی که دیسک سخت خود را به چند پارتیشن تقسیم کرده اند،‌اگر این برنامه جداگانه بر روی هریک از آن پارتیشن ها فعال شده باشد،‌ممکن است بخواهند بار System Restore را از دوش والیوم هایی(8) بردارند که به هیچ وجه از آن سودی نمی برند، مانند والیوم هایی که فقط حاوی فایل های موسیقی یا عکس هستند.
در برگه System Protection در پنجره System Properties روی حرف نماینده دیسکی که می خواهید تغییر به وجود بیاورید کلیک کنید. سپس، روی Configure و آنگاه روی Turn Off System Protection کلیک کنید. روی Yes، Apply و OK کلیک کنید. هر چند، بعدها می توانید System Restore را از نو فعال کنید. برای بهترین حفاظت، گزینه Restore System Settings And PreviousVersions Of Files را انتخاب کنید و روی Apply و OK کلیک کنید.

بازیافت یک فایل شخصی

System Restore همچنین به شما امکان می دهد که یک نگارش قدیمی تر یک فایل شخصی را دستیابی کنید، البته در صورتی که دست کم یک نقطه بازگردانی بعد از آن فایل ساخته شده باشد. به عنوان مثال،‌ممکن است بخواهید که به یک نگارش پیشین رساله تان باز گردید، پیش از آن که یک موضوع بی ثمر و پرت را داخل کرده باشید. با این توان، System Restore ممکن است سودمندتر از نسخه های پشتیبان موجود شما عمل کند.
روی فایل انتخابی تان کلیک - راست کنید و Restore Previous Versions را انتخاب کنید. یک مورد در فهرست File Versions را انتخاب کنید. روی Open برای تماشای آن کلیک کنید؛ توجه داشته باشید که این فایل را در یک مکان جدید یا در پوشه قدیمی آن تحت یک نام متفاوت می توانید ذخیره کنید. روش دیگر آن است که روی Restore کلیک کنید، دوباره روی Restore کلیک کنید، و روی OK برای جایگزین کردن نگارش کنونی فایل با نگارش پیشین آن کلیک کنید.

اجرای نرم افزار ایمن ساز را فراموش نکنید

اگر برنامه ضد ویروس شما امکان بررسی نقطه های بازگردانی System Restore را داشته باشد اجرای این بررسی را فراموش نکنید. به این ترتیب، اگر بدافزار نتواند خودش را در یک نقطه بازگردانی آرشیوی پنهان کند، در صورت نیاز به System Restore، با مسائل کمتری برخورد خواهید کرد.

پی نوشت ها :

1) backup
2) restore
3)driver
4)uninstall
5)malware
6)Registry
7) یک بخش مجازی از فضای ذخیره که با یک حرف نماینده دیسک متمایز می شود.
8) volume

منبع:نشریه ریز پردازنده، شماره 190.

سیستم عامل جدید، مسائل جدید

سیستم عامل جدید، مسائل جدید

مایکروسافت سرانجام پس از چند سال پیش بینی سیستم عامل(1) جدید خود، ویندوز 7، را به بازار ارائه داد. با آن که نظرها درباره این سیستم عامل مثبت بوده است، نگهداری و مراقبت از آن همچنان ضروری است.

چرا وصله های روز آمد کننده را نصب کنیم؟

برای وزن دهی و ارزش گذاری پیش گیری در دنیای سیستم عامل ها می توان گفت که ارزش یک گرم پیش گیری معادل ارزش یک کیلوگرم درمان است. از همین روست که نگهداری اصولی کامپیوتر همواره می تواند جلوی صدها ساعت وقت برای تعمیر و رفع اشکال را بگیرد. یکی از آسان ترین و قدرتمند ترین روش های محافظت از کامپیوتر و پیش گیری از بسیاری از مسائل، بهره گیری از Windows Update است.
مایکروسافت به طور دوره ای نرم افزارها و سیستم عامل های خود را روزآمد می کند. این روزآمدسازی ها اشکالات سیستم را از بین می برند، روزنه های خطرناک را پر می کنند، و امکانات جدیدی را برای سیستم اضافه می کنند.
مایکروسافت، هر چند مدت، یک سرویس پک(2) بزرگ، یا مجموعه ای از وصله های روزآمدساز را در یک بسته انتشار می دهد. ویندوز اکس پی چند سرویس پک و ویستا تا به حال دو سرویس پک داشته اند. سرویس پک ها حاوی وصله های روزآمدساز مهم هستند، و بسیاری از سازندگان نرم افزار گاهی یک سرویس پک ویژه، مانند Windows Vista SP1(Service Pack 1) را به عنوان پیش نیاز نرم افزار خود معرفی می کنند.
روزآمد سازی ویندوز با وصله های روزآمدکننده کوچک و سرویس پک ها با برنامه توکار Windows Update در ویندوز 7 بسیار آسان است.

چگونه از Windows Update در ویندوز 7 استفاده کنیم؟

برخلاف نحوه« بهره گیری» از یک برنامه کاربردی ویژه_ اجرای برنامه کاربردی، انجام دادن یک عمل، و بستن برنامه پس از اتمام کار _ مجبورید Windows Update را به گونه ای پیکربندی کنید که به طور خودکار اجرا شود. یک بار این کار را انجام دهید و دیگر آن را فراموش کنید.
روی Start و Control Panel کلیک کنید و سپس روی System And Security کلیک کنید. توجه کنید که Windows Update تقریباً در پایین صفحه قرار دارد.
برای برپا کردن Windows Update، روی Turn Automatic Updating On Or Off کلیک کنید.
در صفحه بعدی چند گزینه را می توانید انتخاب کنید. گزینه های زیر در منوی پایین آمدنی این صفحه قرار دارند:
Install Updates Automatically(Recommended)
Download Updates But Let Me Choose Whether To Install Them
Check For Updates But Let Me Choose Whether To Download And Install Them
Never Check For Updates ( Not Recommended)

البته، هر گزینه ای که انتخاب کنید به خودتان مربوط است، اما Never Check For Updates بدترین گزینه است. دو گزینه میانی کنترل بیشتری روی زمان و نصب روزآمدسازها در اختیار شما می گذارند، و گزینه اول ساده ترین گزینه است چون به Windows Update امکان می دهد که به طور خودکار وصله های روزآمد ساز را دریافت و نصب کند.
همچنین، زمان و دوره بررسی وجود روزآمدسازها را می توان مشخص کنید. تحت منوی پایین آمدنی، انتخاب روزانه، یا هفتگی در یک روز خاص، و ساعت بررسی روزآمدسازها را می توانید انتخاب کنید. پس از مشخص کردن انتخاب خود، روی OK کلیک کنید.
برای اجرای دستی Windows Update، روی Check For Updates تحت Windows Update در گروه System And Security در Control Panel کلیک کنید. در صفحه بعد، روی Check For Updates دوباره کلیک کنید. اگر ویندوز روزآمد باشد، پیامی خواهد آمد و این مطلب را به شما خواهد گفت.
اما اگر وصله ( های) جدید روزآمد ساز موجود باشد، روی Install Updates کلیک کنید و منتظر بمانید_ بسته به اندازه و تعداد روزآمدسازها معمولاً مدتی طول می کشد. پس از خاتمه عملیات Windows Update، ممکن است لازم باشد که کامپیوترتان باز راه اندازی کنید.( گاهی ویندوز در این باره پیام می دهد.)
برپاسازی Windows Update گام نخست در بی اشکال سازی کامپیوتر است و اگر کامپیوترتان روز آمد باشد در عملیات رفع اشکال یک گام کمتر بر می دارید.

پی نوشت ها :

1) operating system
2)service pack

بررسی ابزارهای کنترل از راه دور مایکروسافت

بررسی ابزارهای کنترل از راه دور مایکروسافت
معمولاً بزرگ ترین دردسر یک متخصص یا مهندس کامپیوتر هنگام تعمیر یک کامپیوتر، چگونگی دسترسی آسان به آن است. خوشبختانه مایکروسافت روش هایی را ارائه کرده که مبتنی بر اینترنت بوده و دسترسی به سیستم دارای مشکل را آسان ساخته اند. این ابزارها که Remote Assistance، Remote Desktop Connection و Problem Step Recorder نام دارند، کنترل و دسترسی از راه دور به یک کامپیوتر را به قدری آسان می سازند که گویی دقیقاً پشت میز آن کامپیوتر نشسته اید. در حقیقت، به کمک این ابزار به جای راهنمایی کردن کاربر، خود شما کنترل را در دست گرفته و مشکل را برطرف می سازید. در این مقاله سعی کرده ایم شما را با این ابزارها و نحوه استفاده از آن ها آشنا سازیم.

Remote Assistanceبه کمک Remote Assistance می توانید از کامپیوترهای واقع در فواصل دور مانند کامپیوتر اداره خود به سادگی و امن از نظر فنی و نرم افزاری پشتیبانی کنید. در Remote Assistance بر خلاف بسیاری دیگر از ابزارهای دسترسی از راه دور، ارتباط تنها با تأیید و پذیرش درخواست برقرار می شود و به این ترتیب سایر کاربران اینترنت نمی توانند به کامپیوتر مورد نظر دسترسی داشته باشند. البته این قابلیت از زمان آغاز کار ویندوز اکس پی در سال 2001 وجود داشته، اما به تدریج و در طی انتقال از اکس پی تا ویستا و سپس ویندوز هفت ویژگی های آن بهبود یافته است.
در ویندوز هفت برای دسترسی به Remote Assistance در قسمت Help and Support نخست باید More Support Options را که در انتهای پنجره قرار گرفته، انتخاب و سپس روی Remote Assistance کلیک کنید(تصویر1). برای دسترسی به این قابلیت در نسخه های قبلی ویندوز در Help and Support عبارت Remote Assistance را جست و جو کنید. در Remote Assistance نیز گزینه ای برای انتخاب چگونگی ارسال درخواست کمک وجود دارد. البته روش ها و فرمت های درخواست طی زمان و در نسخه های مختلف ویندوز تغییر کرده اند. برای نمونه، در ویندوز اکس پی گزینه های ارتباطی تنها به پیام فوری ( instant messaging) و ایمیل محدود می شود. این در حالی است که در ویندوز هفت ارسال درخواست می تواند به روش های مختلفی مانند ایمیل، ذخیره پیام دعوت در قالب یک فایل و پیوست کردن آن به ایمیل یا استفاده از Easy Connect برای برقراری ارتباط بین دو سیستم عامل ویندوز هفت انجام گیرد. با انتخاب ایمیل به عنوان روش ارسال درخواست، نرم افزار مدیریت ایمیل پیش فرض کاربر مانند Outlook باز خواهد شد و یک پیام درخواست کمک همراه با فایل پیوستی که گیرنده از آن برای اتصال به کامپیوتر مورد نظر استفاده می کند، ایجاد می شود. در ویندوزهای اکس پی و ویستا درخواستی از سوی سیستم مبنی بر انتخاب کلمه عبور از سوی کاربر نمایش داده می شود. در حقیقت، این مجوزی است برای برقراری ارتباط امن میان کاربر و متخصص راه دور( Helper). این در حالی است که در ویندوز کلمه عبور از سوی خود ویندوز که معمولاً امن تر است، انتخاب شده و برای فرد متخصص ارسال می شود. زمانی که فرد متخصص فایل پیوست را دریافت و روی آن کلیک کرد، از او خواسته می شود تا کلمه عبور را برای شروع ارتباط با کامپیوتر مورد نظر وارد کند. در این لحظه شخصی که درخواست کمک کرده پیامی را مبنی بر کسب اجازه برای ایجاد ارتباط و قابل مشاهده بودن اطلاعات موجود در کامپیوتر خود برای فرد متخصص دریافت خواهد کرد. تا هنگامی که ارتباط میان کامپیوترهای کاربر و فرد متخصص برقرار باشد، هر دو میز کار مشابهی را مشاهده خواهند کرد. علاوه بر این، امکان گفت و گو و چت نیز برای مرتفع کردن مشکلات به بهترین نحو وجود دارد.

Remote Desktop ConnectionRemote Assistance برای مواقعی مناسب است که می خواهید تنها یک بار یا به دفعات کم با کسی ارتباط برقرار کنید. اما زمانی که باید به طور منظم با یک سیستم ارتباط داشته باشید، بهتر است از روش Remote Desktop Connection که به کمک آن می توان هر کامپیوتری را از راه دور کنترل کرد، استفاده کنید. این قابلیت به خصوص برای مدیرانی که به ارتباط با سرورها و سایر سیستم ها نیاز دارند، بسیار پر کاربرد است. برای استفاده از Remote Desktop Connection و به منظور برقراری ارتباط میان دو کامپیوتر باید تنظیماتی را انجام داد. به این منظور، در ویندوز هفت یا ویستا روی آیکون My Computer راست کلیک کرده و سپس Properties را انتخاب کنید. البته از طریق Control Panel و انتخاب System نیز به نتیجه مشابهی خواهید رسید. حال برای دسترسی به تنظیمات مربوطه، Remote Settings را که در کادر سمت چپ قرار دارد، انتخاب کنید. این مسیر در ویندوز اکس پی کمی متفاوت است. به این ترتیب که روی My Computer راست کلیک کرده و سپس Properties را انتخاب کنید. حال در پنجره System Properties وارد زبانه Remote شوید. در بخش تنظیمات Remote Desktop می توان تنظیمات مربوط به دسترسی و عدم دسترسی راه دور به یک کامپیوتر را تعیین کرد. برای مثال، در حالتی که اجازه دسترسی راه دور به یک کامپیوتر در بخش تنظیم تیک خورده باشد، تمام اعضای Administrators Group می توانند به آن سیستم دسترسی داشته باشند. با وجود این، اگر کاربری جزء اعضای Administrators Group نباشد، می توانید آن را در بخش تنظیمات Remote Desktop بیافزایید. برای شروع به کار با Remote Desktop Connection نیز باید مسیر زیر را طی کنید:
Start>All programs> Accessories> Remote Desktop Connection
حال در پنجره Remote Desktop Connection می توانید نام یا آدرس IP کامپیوتری را که می خواهید به آن متصل شوید، علاوه بر نام کاربری وارد کنید. زمانی که ارتباط برقرار شد، اولین چیزی که از شما درخواست می شود، نام کاربری و رمز عبور معتبر است. البته اگر اطلاعات را از ارتباط قبلی ذخیره کرده باشید، نیازی به وارد کردن دوباره آن ها نخواهد بود. مسئله مهمی که در اینجا وجود دارد این است که در Remote Desktop Connection برخلاف Remote Assistance امکان کار با کامپیوتر در حین اتصال برای کاربر کامپیوتر مورد نظر وجود ندارد و در این حالت صفحه کامپیوتر سیاه است. اما به محض این که کاربر به سیستم خود وارد( Log) شود، ارتباط قطع خواهد شد. بنابراین هنگامی که به وسیله Remote Desktop Connection در حال رفع اشکالات کامپیوتری هستید، به کاربر آن کامپیوتر بگویید تا زمانی که شما کارتان را انجام می دهید، استراحت کند!

Problem Steps Recorderویندوز هفت به یک قابلیت بسیار جدید و کارآمد مجهز شده که Problem Steps Recorder نام دارد. این قابلیت این امکان را برای کاربران فراهم می سازد تا فعالیت هایی را که به ایجاد مشکل در کامپیوتر منجر می شوند، به طور خودکار و مرحله به مرحله ثبت کنند. سپس می توان فایلی که در قالب فرمت فشرده شده MHTML ایجاد شده را برای درخواست کمک به مرکز رفع اشکال معتبری ارسال کرد. به طور کلی، Problem Steps Recorder به چند دلیل بسیار کارآمد است. اول این که در موارد بسیاری کاربر نمی تواند مشکل ایجاد شده را برای فرد متخصص شرح دهد. از سوی دیگر با وجود امکان مشاهده همزمان صفحه کامپیوتر که برای کاربر و فرد متخصص در قابلیت Remote Assistance وجود دارد، به ندرت از این قابلیت برای رفع اشکالات کامپیوتری استفاده می شود. دومین دلیل، امکان ارسال ساده فایل ذخیره شده از طریق ایمیل است. در این حالت دیگر نیازی به حضور همزمان کاربر و فرد متخصص پشت کامپیوتر وجود ندارد. بنابراین فرد متخصص به راحتی و بدون در نظر گرفتن این که شخص دیگری در حال انتظار است، می تواند مشکل پیش آمده را برطرف کند. البته Problem Steps Recorder از طریق Control Panel یا سایر منوهای ویندوز قابل دسترسی نبوده و برای باز کردن آن و ایجاد یک رکورد جدید باید کلید Windows را فشار دهید و عبارت psr.exe را جست و جو کنید. به این ترتیب، صفحه کوچکی همراه با قابلیت هایی برای شروع یا متوقف کردن رکورد و اضافه کردن نظرات قابل مشاهده خواهد بود( تصویر2). البته با توجه به نوع فرمت خروجی Problem Steps Recorder، رکوردهای ایجاد شده از سوی این نرم افزار از نوع ویدئو نیستند، بلکه تصاویری هستند که روند بروز مشکل یا نمایش پیام خطایی را نمایش می دهند و در نهایت در قالب یک فایل MHTML که تنها در اینترنت اکسپلورر قابل مشاهده است، کامپایل می شوند. مسئله مهم دیگری که در مورد Problem Steps Recorder می توان به آن اشاره کرد، این است که بررسی و حل مشکلات تنها کاربرد این قابلیت نیست، بلکه از آن می توان به عنوان روشی برای راهنمایی و آموزش وظایف پیچیده نرم افزاری استفاده کرده و به این ترتیب از بروز مشکلات پیشگیری کرد.

نصب ویندوز با یک اشاره!

نصب ویندوز با یک اشاره!
Windows UnattendedInstallation دیسک ویندوزی است که توسط کاربر شخصی سازی شده است. این دیسک پس از وارد کردن تنظیمات مورد نظر کاربر و افزودن نرم افزارهای مورد نیاز ساخته می شود. این دیسک تمام آنچه را که از ویندوز و نرم افزارهای جانبی به آن دیکته شده است، بدون هیچ سؤال و جواب اضافی نصب می کند.
برای ساخت دیسک ویندوز شخصی خود کافی است مراحل زیر را دنبال کنید:

1. در سی دی ویندوز XP به مسیر \Support\tools مراجعه کرده و سپس فایل Deploy.cab را در یکی از درایوهای ویندوز کپی کنید. در ادامه توسط winzip، winrar یا خود ویندوز آن را از حالت فشرده خارج کرده و فایل setupmgr.exe را از درون محتوای فایل cab کپی و درون یکی از درایوهای هارد دیسک قرار دهید.
2. روی Setupmgr.exe دوبار کلیک کنید تا پنجره جدیدی باز شود. سپس کلید Next را زده و در ادامه Create New را انتخاب کرده و با فشردن کلید Next به پنجره بعدی بروید(تصویر1).
3. مطمئن شوید که گزینه Unattended Setup انتخاب شده باشد، سپس Next را کلیک کنید( تصویر2).

4. در این صفحه نوع ویندوز خود را انتخاب و دکمه Next را بزنید( تصویر 3).
5. گزینه Fully Automated را علامت زده و به مرحله بعد بروید(تصویر4).
6. در اینجا صفحه Distribution Folder نمایش داده می شود. این پنجره به شما امکان می دهد که تعیین کنید آیا ویزارد، یک پوشه توزیعی را روی کامپیوتر شما بسازد یا پوشه توزیعی را روی درایو شبکه ای که شامل سورس فایل های ویندوز است، ایجاد کند. گزینه Set Up From a CD را انتخاب کرده به مرحله بعد بروید( تصویر5).

7. در این پنجره گزینه .... I Accept را انتخاب کرده و به مرحله بعدی بروید( تصویر6).
8. با کمی دقت به پنجره جدید متوجه خواهید شد که گزینه های موجود در آن شبیه به گزینه هایی است که هنگام نصب ویندوز با آن ها مواجه می شوید. پنجره ها را یک به یک سپری کنید و در هر بخش گزینه مناسب را انتخاب کرده یا وارد کنید تا به دکمه Finish برسید( تصاویر7 تا 11).
9. در این قسمت مسیری برای ذخیره تنظیماتی که انجام داده اید، در قالب یک فایل پرسیده می شود. در این بخش نام فایل را که به صورت UNATTEND.TXT انتخاب شده به WINNT.SIF تغییر داده و یک نسخه روی فلاپی ذخیره کنید(تصویر14).

10. از منوی FILE گزینه EXIT را انتخاب کنید.
11. اکنون شما فایل اصلی را ساخته اید. فایل برای انجام عملیات نصب آماده است، اما ممکن است قبل از شروع عملیات مایل باشید نگاهی به محتویات فایل بیاندازید( ممکن است بخواهید پارامترهای اضافه تری را نیز به فایل اضافه کنید. در صورت امکان با بخش HELP برنامه Setup Manager مشورت های لازم را انجام دهید). برای این کار فایل ساخته شده را در برنامه NOTEPAD باز کنید. شما می توانید خطوط دیگری را نیز بر حسب نیاز برای فعالیت های دیگر مانند تعیین پارتیشن نصب هارد دیسک یا تبدیل سیستم فایل به NTFS معین کنید. جزئیات مربوط به چگونگی انجام این کارها را می توانید داخل فایل های کمکی موجود در Deploy.cab مشاهده کنید. اگر داخل فایل هرگونه تغییری اعمال کردید، فایل را ذخیره کرده و سپس آن را ببندید.
12. فایل را روی فلاپی دیسک کپی کنید. سپس کامپیوتر را از طریق سی دی راه اندازی کرده و فلاپی را داخل درایو فلاپی قرار دهید. ویندوز به صورت خودکار تنظیمات تعیین شده را مورد استفاده قرار می دهد.